Se ha denunciado esta presentación.
Utilizamos tu perfil de LinkedIn y tus datos de actividad para personalizar los anuncios y mostrarte publicidad más relevante. Puedes cambiar tus preferencias de publicidad en cualquier momento.

1 bautismo do señor c 2013 bene pagola

709 visualizaciones

Publicado el

  • Sé el primero en comentar

  • Sé el primero en recomendar esto

1 bautismo do señor c 2013 bene pagola

  1. 1. José Antonio Pagola 13 de xaneiro de 2013 O Bautismo do Señor (C) Lucas 3,15-16.21-22Música:Mozart-Adagio;present:B.AreskurrinagaHC;euskaraz:D.Amundarain
  2. 2. O Bautista non permite que a xente o confunda co Mesías.Coñece os seus límites e recoñéceos.Hai alguén máisforte e decisivo ca el. O único ao que o pobo ha de acoller.
  3. 3. A razón é clara. O Bautista ofrécelles un bautismo de auga. Só Xesús, o Mesías, vainos"bautizar co Espírito Santo e con lume".
  4. 4. A xuízo de non poucosobservadores, o maiorproblema da Igrexa é hoxe "a mediocridade espiritual". A Igrexa non posúe o vigor espiritual que necesita paraenfrontarse aos retos do momento actual. Cada vez é máis patente. Necesitamos serbautizados por Xesúscon seu lume e o seu espírito.
  5. 5. Estes últimos anos foi medrando a desconfianza na forza do Espírito,e o medo a todo o que poida levarnos a unha renovación.
  6. 6. Insístese moito na continuidade para conservar opasado, pero non nos preocupamos de escoitar as chamadas do Espírito para preparar o futuro.Pouco a pouco estámonos quedando cegos para ler os "signos dos tempos".
  7. 7. Dáse a primacía a certezas e crenzas para robustecer a fe elograr unha maior cohesióneclesial fronte á sociedade moderna, pero con frecuencia non se cultiva a adhesión viva a Xesús.
  8. 8. Esquecéusenos que El é máis forte que todos nós? A doutrina relixiosa, exposta case sempre concategorías premodernas, non toca os corazóns nin converte as nosas vidas.
  9. 9. Abandonado o alento renovador do Concilio, foise apagando a alegría nos sectores importantes do pobo cristián, para dar paso á resignación. De maneira calada pero palpable vai crecendo odesafecto e a separación entre a institución eclesial e non poucos crentes.
  10. 10. É urxente crear canto antes un clima máis amable e cordial. Calquera non poderá espertar no pobo sinxelo a ilusión perdida. Necesitamos volver ás raíces da nosa fe. Poñernos en contacto co Evanxeo. Alimentarnos das palabras de Xesús que son "Espírito e vida".
  11. 11. Dentro duns anos, as nosas comunidades cristiás serán moi pequenas. En moitas parroquias non haberá xa presbíteros de forma permanente. Que importante é coidar desde agora un núcleo de crentes arredor do Evanxeo. Eles manterán vivo o Espírito de Xesús entre nós. Todo será máis humilde, pero tamén máis evanxélico. evanxélico
  12. 12. A nós pídesenos iniciar xa a reacción.O mellor que podemos deixar en herdanza ásfuturas xeracións é un amor novo a Xesús e unha fe máis centrada na súa persoa e no seu proxecto. O demais é máis secundario.
  13. 13. Se viven desde o Espírito de Xesús, atoparán camiños novos.
  14. 14. INICIAR A REACCIÓN  O Bautista non permite que a xente o confunda co Mesías. Coñece os seus límites e recoñéceos. Haialguén máis forte e decisivo ca el. O único ao que o pobo ha de acoller. A razón é clara. O Bautista ofrécelles unbautismo de auga. Só Xesús, o Mesías, vainos "bautizar co Espírito Santo e con lume". A xuízo de non poucos observadores, o maior problema da Igrexa é hoxe "a mediocridade espiritual".A Igrexa non posúe o vigor espiritual que necesita para enfrontarse aos retos do momento actual. Cada vez émáis patente. Necesitamos ser bautizados por Xesús co seu lume e co seu Espírito. Estes últimos anos foi medrando a desconfianza na forza do Espírito, e o medo a todo o que poidalevarnos a unha renovación. Insístese moito na continuidade para conservar o pasado, pero non nospreocupamos de escoitar as chamadas do Espírito para preparar o futuro. Pouco a pouco estámonos quedandocegos para ler os "signos dos tempos". Dáse a primacía a certezas e crenzas para robustecer a fe e lograr unha mair cohesión eclesialfronte á sociedade moderna, pero con frecuencia non se cultiva a adhesión viva a Xesús. Esquecéusenos que El émáis forte que todos nós? A doutrina relixiosa, exposta case sempre con categorías premodernas, non toca oscorazóns nin converte as nosas vidas. Abandonado o alento renovador do Concilio, foise apagando a alegría en sectores importantes dopobo cristián, para dar paso á resignación. De maneira callada pero palpable vai medrando o desafecto e aseparación entre a institución eclesial e non poucos crentes. É urxente crear canto antes un clima máis amable e cordial. Calquera non poderá espertar no pobosinxelo a ilusión perdida. Necesitamos volver ás raíces da nosa fe. Poñernos en contacto co Evanxeo.Alimentarnos das palabras de Xesús que son "Espírito e vida". Dentro duns anos, as nosas comunidades cristiás serán moi pequenas. En moitas parroquias nonhaberá xa presbíteros de forma permanente. Que importante é coidar desde agora un núcleo de crentes arredordo Evanxeo. Eles manterán vivo o Espírito de Xesús entre nós. Todo será máis humilde, pero tamén máisevanxélico. A nós pídesenos iniciar xa a reacción. O mellor que podemos deixar en herdanza ás futuras xeraciónsé un amor novo a Xesús e unha fe máis centrada na súa persoa e no seu proxecto. O demais é máis secundario. Seviven desde o Espírito de Xesús, atoparán camiños novos. José Antonio Pagola

×