Se ha denunciado esta presentación.
Utilizamos tu perfil de LinkedIn y tus datos de actividad para personalizar los anuncios y mostrarte publicidad más relevante. Puedes cambiar tus preferencias de publicidad en cualquier momento.
José Antonino PagolaRed evangelizadora BUENAS NOTICIASContribúe a alentar a compaixón cara aos que sofren. Pásao.         ...
A predicación do Bautista          sacudiu  a conciencia de moitos. Aquel profeta do deserto estáballes dicindo en voz alt...
O Bautista ten as ideas moi claras. Non lles propón engadir á su vida    novas prácticas relixiosas.    Non lles pide que ...
Non se perde enteorías sublimes nin   en motivacións     profundas. De maneira directa, no máis puro estilo profético, res...
e nós, que  podemos facer para  acoller a  Cristo nomedio desta sociedade  en crise?
Un de cada cinco espa                         ñois, baixo o limiar da                                                 pobr...
Por outra parte, non tolerar a mentira ou o         encubrimento da verdade.Temos que coñecer, en toda a súa crueza, osufr...
Non abonda vivir a      golpes de    xenerosidade. Podemos dar pasoscara a unha vida máis       sobria. Atrevernos a facer...
Podemos estar especialmente atentos aos que         caeron en situacións graves              de exclusión social:  desafiu...
Temos que saír instintivamente en defensados que se están afundindo na impotencia e a    falta de motivación para enfronta...
Desde as comunidades     cristiás podemos  desenvolver iniciativasdiversas para estar a caróndos casos máis sangrantes   d...
A crise vai ser longa.                                                              e de                                  ...
QUE PODEMOS FACER?               A predicación do Bautista sacudiu a conciencia de moitos. Aquel profeta do deserto estába...
Próxima SlideShare
Cargando en…5
×

3º advento 2012 bene pagola

521 visualizaciones

Publicado el

  • Sé el primero en comentar

  • Sé el primero en recomendar esto

3º advento 2012 bene pagola

  1. 1. José Antonino PagolaRed evangelizadora BUENAS NOTICIASContribúe a alentar a compaixón cara aos que sofren. Pásao. 16 de decembro de 2012 3º Advento (C)Música: Melodía instrumental Lucas 3, 10-18Present: B. Areskurrinaga HCEsukaraz: D. Amundarain
  2. 2. A predicación do Bautista sacudiu a conciencia de moitos. Aquel profeta do deserto estáballes dicindo en voz alta o que eles sentían noseu corazón: era necesario cambiar, volver a Deus, prepararse para acoller o Mesías. Algúns achegáronse a el con esta pregunta: Que podemos facer?
  3. 3. O Bautista ten as ideas moi claras. Non lles propón engadir á su vida novas prácticas relixiosas. Non lles pide que queden no deserto facendo penitencia. Non lles fala de novos preceptos.O Mesías hai que acollelo mirando atentamente os necesitados. necesitados
  4. 4. Non se perde enteorías sublimes nin en motivacións profundas. De maneira directa, no máis puro estilo profético, resúmeo todo nunha fórmula xenial:“O que teña dúas túnicas, que as reparta co que non ten; e o queteña comida, que faga o mesmo".
  5. 5. e nós, que podemos facer para acoller a Cristo nomedio desta sociedade en crise?
  6. 6. Un de cada cinco espa ñois, baixo o limiar da pobreza A fami lia esgó tase com o recur so de su bsisten cia econAntes ión dos maior A pens que nada, esforzarnosmoito máis en mica ó es é case o úninco ingr conocer o que está para 300.000 familias eso pasando:a falta de información é a primeira causa da nosa pasividade.Un maxistrado do Superior pide unha moratoria por lei para evitar desafiuzamentos
  7. 7. Por outra parte, non tolerar a mentira ou o encubrimento da verdade.Temos que coñecer, en toda a súa crueza, osufrimento que se está xerando de maneira inxusta entre nós.
  8. 8. Non abonda vivir a golpes de xenerosidade. Podemos dar pasoscara a unha vida máis sobria. Atrevernos a facer a experiencia de "empobrecernos" pouco a pouco, recortando o noso actual nivel de benestar, para compartir cos máis necesitados tantas cousas que temos e non necesitamos
  9. 9. Podemos estar especialmente atentos aos que caeron en situacións graves de exclusión social: desafiuzados, privados da debida atención sanintaria, sen ingresos nin recurso social ningún...
  10. 10. Temos que saír instintivamente en defensados que se están afundindo na impotencia e a falta de motivación para enfrontarse ao seu futuro.
  11. 11. Desde as comunidades cristiás podemos desenvolver iniciativasdiversas para estar a caróndos casos máis sangrantes de desamparo social: coñecemento concreto desituacións, movilización depersoas para non deixar só a ninguén, achega derecursos materiais, xestión de posibles axudas...
  12. 12. A crise vai ser longa. e de opor t uni dad nos o frecer a ca do, os an os v ai s e sumis mo alou No s próxim izar o noso con human facernos máis sensibles ao sufrimento das vítimas,crec e r en soli dar i dad e pr á c ti ca, contribuír a denunciar a falta de compaixón na xestión da crise... Será a nosa maneira de acoller con máis verdade a Cristo nas nosas vidas.
  13. 13. QUE PODEMOS FACER?  A predicación do Bautista sacudiu a conciencia de moitos. Aquel profeta do deserto estáballesdicindo en voz alta o que eles sentían no seu corazón: era necesario cambiar, volver a Deus, prepararse paraacoller o Mesías. Algúns achegáronse a el con esta pregunta: Que podemos facer? O Bautista ten as ideas moi claras. Non lles propón engadir á súa vida novas prácticas relixiosas. Nonlles pide que queden no deserto facendo penitencia. Non lles fala de novos preceptos. O Mesías hai que acollelomirando atentamente os necesitados. Non se perde en teorías sublimes nin en motivacións profundas. De maneira directa, no máis puroestilo profético, resúmeo todo nunha fórmula xenial: “O que teña dúas túnicas, que as reparta co que non ten; e oque teña comida, que faga o mesmo". E nós, que podemos facer para acoller a Cristo no medio desta sociedade encrise? Antes que nada, esforzarnos moito máis en coñecer o que está pasando: a falta de información é aprimeira causa da nosa pasividade. Por outra parte, non tolerar a mentira ou o encubrimento da verdade. Temosque coñecer, en toda a súa crueza, o sufrimento que se está xerando de maneira inxusta entre nós. Non abonda vivir a golpes de xenerosidade. Podemos dar pasos cara a unha vida máis sobria.Atrevernos a facer a experiencia de "empobrecernos" pouco a pouco, recortando o noso actual nivel de benestar,para compartir cos máis necesitados tantas cosas que temos e non necesitamos para vivir. Podemos estar especialmente atentos aos que caeron en situacións graves de exclusión social:desafiuzados, privados da debida atención sanitaria, sen ingresos nin recurso social ningún... Temos que saírinstintivamente en defensa dos que se están afundindo na impotencia e a falta de motivación para enfrontarse aoseu futuro. Desde as comunidades cristiás podemos desenvolver iniciativas diversas para estar a carón doscasos máis sangrantes de desamparo social: coñecemento concreto de situacións, movilización de personas paranon deixar só ninguén, achega de recursos materiaies, xestión de posibles axudas... A crise vai ser longa. Nos próximos anos váisenos ofrecer a oportunindade de humanizar o nosoconsumismo aloucado, facernos máis sensibles ao sufrimento das vítimas, crecer en solidaridade práctica,contribuír a denunciar a falta de compaixón na xestión da crise... Será a nosa maneira de acoller con máis verdadea Cristo nas nosas vidas. José Antonino Pagola

×