Se ha denunciado esta presentación.
Utilizamos tu perfil de LinkedIn y tus datos de actividad para personalizar los anuncios y mostrarte publicidad más relevante. Puedes cambiar tus preferencias de publicidad en cualquier momento.

3º pascua c 2013 bene pagola

667 visualizaciones

Publicado el

  • Sé el primero en comentar

  • Sé el primero en recomendar esto

3º pascua c 2013 bene pagola

  1. 1. José Antonio Pagola Red evangelizadora BUENAS NOTICIAS Axuda a recoñecer a presenza de Xesús vivo entre nós. Pásao. 14 de abril de 2013Música:Bach-dobleviolinConcierto. 3º Pascua (C)Presentación:B.Areskurrinaga HC Xoán 21, 1-19Euskaraz:D.Amundarain
  2. 2. No epílogo do evanxeo de Xoán recóllese un relato do encontro de Xesús resucitado cos seus discípulos na ribeira do lago de Galilea.Cando se redacta, os cristiáns están vivindo momentos difíciles de proba e persecución: algúns renegan da súa fe. O narrador quere reavivar a fe dos seus lectores
  3. 3. Achégase a noite e os discípulos van pescar. Non están os Doce.O grupo rompeu ao ser crucificado o seu Mestre. Están de nuevo coas barcas e as redes que deixaran para seguir a Xesús. Todo rematou.De novo están sós.
  4. 4. A pesca resulta un fracaso completo. O narrador sublíñao con forza: "Saíron,embarcaron e aquela noite non colleron nada". Volven coas redes baleiras.
  5. 5. Non é ésta a experiencia de non poucas comunidades cristiás que ven como sedebilitan as súas forzas e a súa capacidade evanxelizadora?
  6. 6. A miúdo, os nosos esforzos no medio dunha sociedade indiferente apenas obteñen resultados. Tamén nós constatamos que as nosas redes están baleiras. É fácil a tentación do desalento e a desesperanza. Como soster e reavivar a nosa fe?
  7. 7. Neste contexto de fracaso, o relato di que "estaba amencendo cando Xesús se presentou na ribeira". Con todo, os discípulos non o recoñecen desde a barca.
  8. 8. Tal vez é a distancia, tal vez a bruma do amencer, e, sobre todo, o seu corazón entristecido o que lles impide velo. Xesús está falando con eles, pero "non sabían que era Xesús".
  9. 9. Non é éste un dos efectos máis perniciosos da crise relixiosa que estamos sufrindo? Preocupados por sobrevivir, constatando cada vez máis anosa debilidade, non nos resulta fácil recoñecer entre nós a presenza de Xesús resucitado,que nos fala desde o evanxeo e nos alimenta na celebración da cea eucarística.
  10. 10. É o discípulo máisquerido por Xesús o primeiro que o recoñece: "É o Señor!". Non están sós. Todo podeempezar de novo. Todo pode ser diferente.
  11. 11. Con humildade pero con fe, Pedro recoñecerá o seupecado e confesará o seu amor sincero a Xesús: "Señor, ti sabes que te quero". Os demaisdiscípulos non poden sentir outra cousa.
  12. 12. Nos nosos grupos e comunidades cristiás necesitamos testemuñas de Xesús. Crentes que, coa súa vida e a súa palabra nos axuden a descubrir nestes momentosa presenza viva de Xesús no medio da nosa experiencia de fracaso e fraxilidade.
  13. 13. Os cristiáns sairemos desta crise acrecentando a nosa confianza en Xesús.Hoxe non somos capaces de sospeitar a súa forza para sacarnos do desalento e a desesperanza.
  14. 14. AO AMENCER  No epílogo do evanxeo de Xoán recóllese un relato do encontro de Xesús resucitado cos seusdiscípulos na ribeira do lago de Galilea. Cando se redacta, os cristiáns están vivindo momentos difíciles de proba epersecución: algúns renegan da súa fe. O narrador quere reavivar a fe dos seus lectores. Achégase a noite e os discípulos van pescar. Non están os Doce. O grupo rompeu ao ser crucificadoo seu Mestre. Están de novo coas barcas e as redes que deixaran para seguir a Xesús. Todo rematou. De novoestán sós. A pesca resulta un fracaso completo. O narrador sublíñao con forza: "Saíron, embarcaron e aquelanoite non colleron nada". Volven coas redes baleiras. Non é esta a experiencia de non poucas comunidadescristiás que ven como se debilitan as súas forzas e a súa capacidade evanxelizadora? A miúdo, os nosos esforzos no medio dunha sociedade indiferente apenas obteñen resultados. Taménnós constatamos que as nosas redes están baleiras. É fácil a tentación do desalento e a desesperanza. Comososter e reavivar a nosa fe? Neste contexto de fracaso, o relato di que "estaba amencendo cando Xesús se presentou na ribeira".Con todo, os discípulos non o recoñecen desde a barca. Tal vez é a distancia, tal vez a bruma do amencer, e, sobretodo, o seu corazón entristecido o que lles impide velo. Xesús está falando con eles, pero "non sabían que eraXesús". Non é este un dos efectos máis perniciosos da crise relixiosa que estamos sufrindo? Preocupados porsobrevivir, constatando cada vez máis a nosa debilidade, non nos resulta fácil recoñecer entre nós a presenza deXesús resucitado, que nos fala desde o evanxeo e nos alimenta na celebración de a cea eucarística. É o discípulo máis querido por Xesús o primeiro que o recoñece:“É o Señor!". Non están sós. Todopode empezar de novo. Todo pode ser diferente. Con humildade pero con fe, Pedro recoñecerá o seu pecado econfesará o seu amor sincero a Xesús:"Señor, ti sabes que te quero". Os demais discípulos non poden sentir outracousa. Nos nosos grupos e comunidades cristiás necesitamos testemuñas de Xesús. Crentes que, coa súavida e a súa palabra nos axuden a descubrir nestes momentos a presenza viva de Xesús no medio da nosaexperiencia de fracaso e fraxilidade. Os cristiáns sairemos desta crise acrecentando a nosa confianza en Xesús.Hoxe non somos capaces de sospeitar a súa forza para sacarnos do desalento e a desesperanza. José Antonio Pagola

×