Se ha denunciado esta presentación.
Utilizamos tu perfil de LinkedIn y tus datos de actividad para personalizar los anuncios y mostrarte publicidad más relevante. Puedes cambiar tus preferencias de publicidad en cualquier momento.

4º domingo toc bene pagola 2013

822 visualizaciones

Publicado el

  • Sé el primero en comentar

  • Sé el primero en recomendar esto

4º domingo toc bene pagola 2013

  1. 1. José Antonio Pagola Red evangelizadora BUENAS NOTICIAS 3 de febreiro de 2013 Difunde O EspíritO profético de Xesús. 4º Tempo ordinario (C) Lucas 4, 21-30Música: Albinoni,concierto nº6;present: B.Areskurrinaga HC; euskaraz:D.Amundarain
  2. 2. Sabemos que historicamente aoposición a Xesús se foi xestando pouco a pouco: o receo dos escribas, a irritación dosmestres da lei e o rexeitamento dos dirixentes do templo foron crecendo ata acabar na súaexecución na cruz.
  3. 3. Tamén o sabe o evangelista Lucas.Pero, intencionadamente, forzando incluso o seu propio relato, fala do rexeitamento frontal a Xesús na primeira actuación pública que describe.
  4. 4. Desde o principio han de tomar conciencia oslectores de que orexeitamento é aprimeira reacción que encontra Xesús entre os seus aopresentarse como Profeta.
  5. 5. O sucedido en Nazaré non é un feito illado. Algo que sucedeu no pasado. O rexeitamento a Xesús cando se presenta como Profeta dos pobres, liberador dosoprimidos e perdoador dos pecadores, pódese ir producindo entre os seus ao longo dos séculos.
  6. 6. Aosseguidores de Xesús cústanosaceptar a súa dimensión profética. Esquecemos case porcompleto algoque ten a súaimportancia.
  7. 7. Deus non se encarnou nun sacerdote, consagrado a coidar a relixión do templo.Tampouco nun letrado ocupado en defender a orde establecida pola lei.
  8. 8. Encarnouse e revelouse nun Profetaenviado polo Espírito a anunciar aospobres a Boa Nova e aos oprimidos a liberación.
  9. 9. Esquecemos que a relixión cristiá non é unha relixión máis, nacida para proporcionar aos seguidores deXesús as crenzas, ritos e preceptos axeitados para vivir a súa relación con Deus.
  10. 10. É unha relixión profética,impulsada polo Profeta Xesús para promoverun mundo máis humano,orientado caraá súa salvación definitiva en Deus.
  11. 11. Os cristiáns temos o risco de descoidar unha e outra vez adimensión profética que nos ha de animar aos seguidores de Xesús.
  12. 12. A pesar das grandes manifestacións proféticas que se foron dando na historiacristiá, non deixa de ser verdade o que afirma o recoñecido teólogo H. von Balthasar: A finais do século segundo "cae sobre oEspírito (profético) da Igrexa unha xeada que non volveu quitarse de todo".
  13. 13. Hoxe, de novo, preocupados porrestaurar "o relixioso" fronte á secularización moderna, os cristiáns corremos o perigo de camiñar cara ao futuro privados de Espírito profético.
  14. 14. Se é así, pódenossuceder o queaos veciños de Nazaré:Xesús abrirasepaso entre nóse "afastarase"para proseguiro seu camiño. camiño
  15. 15. Nada lle impedirá seguir a súa tarefa liberadora.Outros, vindos de fóra, recoñecerán asúa forza profética e acollerán a súa acción salvadora.
  16. 16. PRIVADOS DE ESPÍRITO PROFÉTICO  Sabemos que historicamente a oposición a Xesús se foi xestando pouco a pouco: o receo dos escribas,a irritación dos mestres da lei e o rexeitamento dos dirixentes do templo foron crecendo ata acabar na execución nacruz. Tamén o sabe o evanxelista Lucas. Pero, intencionadamente, forzando incluso o seu propio relato, falado rexeitamento frontal a Xesús na primeira actuación pública que describe. Desde o principio han de tomarconciencia os lectores de que o rexeitamento é a primeira reacción que encontra Xesús entre os seus aopresentarse como Profeta. O sucedido en Nazaré non é un feito illado. Algo que sucedeu no pasado. O rexeitamento a Xesús candose presenta como Profeta dos pobres, liberador dos oprimidos e perdoador dos pecadores, pódese ir producindoentre os seus ao longo dos séculos. Aos seguidores de Xesús cústanos aceptar a súa dimensión profética. Esquecemos case por completoalgo que ten a súa importancia. Deus non se encarnou nun sacerdote, consagrado a coidar a relixión do templo.Tampouco nun letrado ocupado en defender a orde establecida pol a lei. Encarnosuse e revelouse nun Profetaenviado polo Espírito a anunciar aos pobres a Boa Nova e aos oprimidos a liberación. Esquecemos que a relixión cristiá non é unha relixión máis, nacida para proporcionar aos seguidoresde Xesús as crenzas, ritos e preceptos axeitados para vivir a súa relación con Deus. É unha relixión profética,impulsada polo Profeta Xesús para promover un mundo máis humano, orientado cara á súa salvación definitiva enDeus. Os cristiáns temos o risco de descuidar unha e outra vez a dimensión profética que nos ha de animaraos seguidores de Xesús. A pesar das grandes manifestacións proféticas que seforon dando na historia cristiá, nondeixa de ser verdade o que afirma o recoñecido teólogo H. von Balthasar: A finais do século segundo "cae sobre oEspírito (profético) da Igrexa unha xeada que non volveu quitarse de todo". Hoxe, de novo, preocupados por restaurar "o relixioso" fronte á secularización moderna, os cristiánscorremos o perigo de camiñar cara ao futuro privados de Espírito profético. Se é así, pócenos suceder o que aosveciños de Nazaré: Xesús abrirase paso entre nós e " afastarase" para proseguir o seu camiño. Nada lle impediráseguir a súa tarefa liberadora. Outros, vindos de fóra, recoñecerán a súa forza profética e acollerán a súa acciónsalvadora.  José Antonio Pagola

×