Se ha denunciado esta presentación.
Utilizamos tu perfil de LinkedIn y tus datos de actividad para personalizar los anuncios y mostrarte publicidad más relevante. Puedes cambiar tus preferencias de publicidad en cualquier momento.

Inmaculada c 2012 bene dioni

749 visualizaciones

Publicado el

  • Sé el primero en comentar

  • Sé el primero en recomendar esto

Inmaculada c 2012 bene dioni

  1. 1. 8 de decembro de 2012Texto: D. AmundarainPresentación: B. Areskurrinaga HCMúsicaa: Ave María - Guarini
  2. 2. Esta festa simboliza a natureza pura e boa que recibimos de Deus os homes e mulleres daquel «Comezo» e todos os posteriores no noso nacemento. Deus bendiciu e deu por bos o home e a muller: «Viu entón Deus todo o que fixera, e todo era moi bo» (Xénese 1, 31).
  3. 3. A Virxe María, desde o seu nacemento e a través de toda a súa vida, viviu unha granamizade con Deus e con todos os demaishumanos: gardou pura efiel a amizade que Deus concedeu a todos oshomes e mulleres. Coma Xesús, na súa medida.
  4. 4. A Virxe María tratou de facer cada vezmáis profunda e súa esa amizade recibida no seu nacemento: na súa mente, na súa vontade, no seu entendemento, no seu corazón. Xa desde pequena escoitara por boca dos seus pais,parentes, veciños… o relato de Adán e Eva, os relatossobre os patriarcas; particularmente, sobre a fe de Abrahán.Todo iso a fascinou, e se propuxo levar moito máis alá esa fe - vida.
  5. 5. Tamén escoitou sobre os esforzos realizados polos profetas, tratando que no pobotodos fosen obedientes a Deus e amigos entresi. Que emoción non lle causaría a loita dun Elías, tratando de apartar o pobo dos ídolos e para que fose fiel a Iavé!
  6. 6. Que pena nonsentiría ao escoitar a un Isaías, a un Xeremías, a un Ezequiel describindoas inxustizas do pobo! Polo contrario, que alegría amosaría ela ao oír e coñecer por boca dos mesmosprofetas que, a pesar da infidelidade do pobo, Deus seguía chamándoo echamándoo cara a si!
  7. 7. Axiña, moi nova María fixo asúa elección: non me abonda con gardar a pureza e afidelidade do me nacemento; realizareinas dándome enteiramente ao servizo de Deus e da humanidade. Farei consistir a miña pureza en levar á súa plenitude o eu que Deus me fixo, en ser eu. Tratarei de levar á súa plenitude o eu que Deus se representou desde toda a eternidade.Quero ser eu mesma, tal como Deus me quere e desexa. Ser e misión.
  8. 8. Si. A Virxe María esforzouse con todo o seu corazón en ser fiel a Deus, ao próximo, a si mesma. Desde nena. Pero de pequena pouco se imaxinou a que tería que enfrontarse na súa vida. Con todo, tiña posta a súa confianza no Espírito que animou os profetas do Antigo Testamento.
  9. 9. Afortunadamente, foi eseEspírito quen lle deu a luze a forza para cumprir coa misión que Deus lle encomendou.Sendo aínda unha mociña, percibiu no seu interior unha voz que lle dicía:«Estás disposta a ser nai do Mesías?» Que angustia! Non lle deu o si ás toas. Púxose a preguntar e indagar. Ata que a mesma voz interior lle asegurou:«Terás en ti e contigo o Espírito Santo».
  10. 10. Foi suficiente. De antes tiña confianza no Espírito.Pero a presente promesa era dun carácter particular.Dáballe plena seguridade. «Si», foi a resposta.«Fágase en min a túa vontade». Desde entón, realmente, non lle abondou coafidelidade do nacemento. O seu interior requeríalle unha amizade doutro nivel, para con Deus e para cos humanos..
  11. 11. Non cabendo en O Espírito si mesma, púxose imprimiulle en camiño para amor-lume. comunicarse coa súa curmá Amor-lume, Sabela. «Ditosa sobre como ti, pola túa glorificar a preñez. Ditosa Deus. tamén eu, pola Sobre como miña preñez». ser maior Ditosa eu porcolaboradora terse acordado de Deus. Deus desta pequeñez miña.
  12. 12. Foi axudar a Sabela precisada de axuda.Ao seu esposo, que garatuxas non lle faría, tola de alegría! Como aloumiñaría o seu fillo aínda nas súas entrañas! O Espírito! Quedou chea do Espírito. Non había nela nada que fose contra o Espírito.
  13. 13. E ata que naceu o fillo, cantas voltas á cabeza,sobre que sería aquel fillo, ao parecer diferente dos demais fillos. E ao nacer, cantos parabéns e cantos anuncios sobre o destino do neno.E María todo o gardaba noseu corazón, para rumialo en silencio.
  14. 14. O santo Simeón non lle anunciou ningún porvirfeliz: «unha espada atravesará o teu corazón». E María, no seu corazón, toda confiada no Espírito. E unha vez máis: «Fágase en min a vontade de Deus».
  15. 15. E esquecéndose das penas persoais, ten presente sempre o próximo. Esqueceuse que o seu amado Xesús se lle escapou da casa, que emprendeu un camiño perigoso. Non lle rifou. Como o ía facer? En certa ocasión, coma quen non di nada, indicoulle ao fillo: «Non teñen viño».Sempre pendente de comorealizar a vontade de Deus nos problemas humanos.
  16. 16. Ao final, tivo que presenciar a seu fillo na cruz. Dicíase María para si: «Se existe no mundounha persona boa, esta é a autenticamente boa». «Pero que suceda taménisto, para a liberación de a humanidade. Amén». Que profundo sería aquel Amén, dito por aquela muller todo bágoas! Sempre servidora do Espírito.
  17. 17. Con todo, «Ide ao mundoao pouco tempo, enteiro, paraaquela muller, a dar noticia demaior discípula min». entre todos os discípulos, dirixiuse a E para poderGalilea, como o cumprir o Señor lles encargo, todos indicara. se deron áAlí recibiu, xunto oración, aos demais pedindo o discípulos o Espírito Santo, encargo do e ela entre Resucitado: eles.
  18. 18. A Virxe María, obediente desde o nacemento: velaquí a súa pureza. Gardou puro, na súa pura realidade, aquel ser fiel recibido de Deus, naquel «Principio»; ademais, deu acollida plena á graza especial do Espírito, á graza que a todos se nos ofreceu.É esta acollida entrañable por parte de María, a que hoxe celebramos.
  19. 19. María Nai, Nai de Deus, Nai da Igrexa, honor e gloria a ti.Roga a Cristo Resucitado, para que o mundo sexa máis fiel. Amén. Que neste peregrinar sexa ela a nosa axuda e compañeira.
  20. 20. INMCULADA CONCEPCIÓN DA VIRXE MARÍA 1.- Esta festa simboliza a natureza pura e boa que temos recibido de Deus os homes e mulleres de aquel «Comezo»e todos os posteriores no noso nacemento. Deus bendiciu e deu por bos o home e a muller: «Viu entón Deus todo oque fixera, e todo era moi bo» (Xénese 1, 31).2.- A Virxe María, desde o seu nacemento e a través de toda a súa vida, viviu unha gran amizade con Deus e contodos os demais humanos: gardou pura e fiel a amizade que Deus concedeu a todos os homes e mulleres. ComaXesús, na súa medida.3.- A Virxe María tratou de facer cada vez máis profunda e súa esa amizade recibida no seu nacemento: na súamente, na súa vontade, no seu entendemento, no seu corazón. Xa desde pequena escoitara por boca de seus pais,parentes, vecinos… o relato de Adán e Eva, os relatos sobre os patriarcas; particularmente, sobre a fe de Abrahán.Todo iso a fascinou, e propúxose llevar moito máis alá esa fe-vida.4.- Tamén escoitou sobre os esforzos realizados polos profetas, tratando que no pobo todos fosen obedientes aDeus e amigos entre si. Que emoción non lle causaría a loita dun Elías, tratando de apartar o pobo dos ídolos e paraque fose fiel a Iavé!5.- Que pena non sentiría ao escoitar a un Isaías, a un Xeremías, a un Ezequiel describindo as inxustizas do pobo!Polo contrario, que alegría amosaría ela ao oír e coñecer por boca dos mesmos profetas que, a pesar dainfidelidade do pobo, Deus seguía chamándoo e chamándoo cara a si!6.- Moi pronto, moi nova María fixo a súa elección: non me abonda con gardar a pureza e a fidelidade do meunacemento; realizareina dándome enteiramente ao servizo de Deus e da humanidade. Farei consistir a miña purezaen levar á súa plenitude o eu que Deus me fixo, en ser eu. Tratarei de levar á súa plenitude o eu que Deus serepresentou desde toda a eternidade. Quero ser eu mesma, tal como Deus me quere e desexa. Ser e misión.7.- Si. A Virxe María esforzouse con todo o seu corazón en ser fiel a Deus, ao próximo, a si mesma. Desde nena.Pero de pequena pouco se imaxinou a que tería que enfrontarse na súa vida. Con todo, tiña posta a súa confianzano Espírito que animou os profetas do Antigo Testamento.8.- Afortunhadamente. Foi ese Espírito quen lle deu a luz e a forza para cumprir coa misión que Deus lleencomendou. Sendo aínda moi nova, percibiu no seu interior unha voz que lle dicía: «Estás disposta a ser nai doMesías?» Que angustia! Non lle deu o si ás toas. Púxose a preguntar e indagar. Ata que a mesma voz interior lleasegurou: «Terás en ti e contigo o Espírito Santo».
  21. 21. 9.- Foi suficiente. De antes tiña confianza no Espírito. Pero a presente promesa era dun carácter particular.Dáballe plena seguridade. «Si», foi a resposta. «Fágase en min a túa vontade». Desde entón, realmente, non lleabondou coa fidelidade do nacemento. O seu interior requeríalle unha amizade doutro nivel, para con Deus, paracos humanos.10.- O Espírito imprimiulle amor-lume. Amor-lume, sobre como glorificar a Deus. Sobre como ser maiorcolaboradora de Deus. Non cabendo en si mesma, púxose en camino para comunicarse coa súa curmá Sabela.«Ditosa ti, pola túa preñez. Ditosa tamén eu, pola miña preñez». Ditosa eu por terse acordado Deus destápequenez miña.11.- Foi axudar a Sabela precisada de axuda. Ao seu esposo, que garatuxas non lle faría, tola de alegría! Comoaloumiñaría o seu fillo aínda nas súas entrañas! O Espírito! Quedou chea do Espírito. Non había nela nada quefose contra o Espírito.12.- E ata que naceu o fillo, cantas voltas á cabeza, sobre qué sería aquel fillo, ao parecer diferente dos demaisfillos. E ao nacer, cantos parabéns e cantos anuncios sobre o destino do neno. E María todo o gardaba no seucorazón, para rumialo en silencio.13.- O santo Simeón non lle anunciou ningún porvir feliz: «unha espada atravesará o teu corazón». E María, no seucorazón, toda fija no Espírito. E unha vez máis: «Fágase en min a vontade de Deus».14.- E esquecéndose das penas persoais, ten presente sempre o próximo. Esqueceuse que o seu amado Xesús selle escapou da casa, que emprendeu un camiño perigoso. Non lle rifou. Cimo o ía facer? En certa ocasión, comoquen non di nada, indicoulle ao fillo: «Non teñen viño». Sempre pendente de como realizar a vontade de Deus nosproblemas humanos.15.- Ao final, tivo que presenciar o seu fillo na cruz. Dicíase María para si: «Se existe no mundo unha persoa boa,esta é a autenticamente boa». «Pero que suceda también isto, para a liberación da humanidade. Amén». Queprofundo sería aquel Amén, dito por aquela muller todo bágoas! Sempre servidora do Espírito.16.- Con todo, ao pouco tempo, aquela muller, a maior discípula entre todos os discípulos, dirixiuse a Galilea,como o Señor lles indicara. Alí recibiu, xunto aos demais discípulos o encargo do Resucitado: «Ide ao mundoenteiro, para dar noticia de min». E para poder cumprir o encargo, todos se deron á oración, pedindo o EspíritoSanto, e ela entre eles.17.- A Virxe María, obediente desde o nacemento: velaquí a súa pureza. Gardou puro, na súa pura realidade,aquel ser fiel recibido de Deus, naquel «Principio»; ademais, deu acollida plena á graza especial do Espírito, ágraza que a todos se nos ofreceu. É esta acollida entrañable por parte de María, a que hoxe celebramos. MaríaNai, Nai de Deus, Nai da Igrexa, honor e gloria a ti. Roga a Cristo Resucitado, para que o mundo sexa máis fiel.Amén.

×