Se ha denunciado esta presentación.
Utilizamos tu perfil de LinkedIn y tus datos de actividad para personalizar los anuncios y mostrarte publicidad más relevante. Puedes cambiar tus preferencias de publicidad en cualquier momento.

διαχείριση γνώσης

2.097 visualizaciones

Publicado el

Knowledge Management

Publicado en: Liderazgo y gestión
  • Sé el primero en comentar

διαχείριση γνώσης

  1. 1. Knowledge Management Dr. Dimitrios Kamsarishttps://www.youtube.com/watch?v=JUZxaHj0FEI https://www.youtube.com/watch?v=Iyc09hAJ6Xs https://www.youtube.com/watch?v=hDWHBSCMj0w https://www.youtube.com/watch?v=TOBZGgSx7Pc
  2. 2. Περιεχόμενα • Γνώση, Κύριοι τύποι, Διαχείριση Γνώσης, που εφαρμόζεται, γιατί είναι σημαντική, πώς εφαρμόζεται η Διαχείριση Γνώσης • Προϋποθέσεις για Διαχείριση Γνώσης και κουλτούρα του οργανισμού • Συσχετισμός της Διαχείρισης Γνώσης με τους στρατηγικούς στόχους • Εμπόδια δημιουργία Διαχείρισης Γνώσης και πώς μπορούν να αντιμετωπιστούν • Δημιουργία, Σύλληψη και Μετασχηματισμός Γνώσης • Πώς να Αξιολογήσετε και να Επηρεάσετε την Επιχειρηματική Κουλτούρα • Μέθοδοι ενθάρρυνσης της Ανταλλαγής Γνώσης και στάδια συλλογής της γνώσης • Οι παράγοντες που επηρέασαν τη Διαχείριση Γνώσης στις επιχειρήσεις • Μοντέλο Διαχείρισης Γνώσης βάση τη μάθηση • Η γνώση σαν βάση του ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος και στρατηγικός επιχειρηματικός πόρος • Καινοτομία και δημιουργία στρατηγικών πρωτοβουλιών Prof. Dimitrios P. Kamsaris 2
  3. 3. Εισαγωγή Prof. Dimitrios P. Kamsaris 3
  4. 4. Εισαγωγή • Εξέλιξη τεχνολογίας και Αύξηση ανάγκης για – επιτάχυνση διαδικασιών, – μείωση χρόνου παραγωγής – ελαχιστοποίηση κόστους, • Γνώση: απαίτηση για λειτουργία επιχείρησης. – παράγεται από ίδια την επιχείρηση – χρησιμοποιείται για επίτευξη στόχων. • Παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών εκτοπίζεται από μια οικονομία που βασίζεται στην – παραγωγή, – διάχυση – χρήση γνώσης. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 4
  5. 5. Εισαγωγή • Γνώση σημαντική λόγω: – παγκοσμιοποίησης – οργανωσιακών αλλαγών. • Πηγή γνώσης: – μέσα στο μυαλό των μελών του οργανισμού. • Προέρχεται: πληροφορία που προέρχεται από δεδομένα. • Διαχείριση γνώσης: Γνώση – περιουσιακό στοιχείο, – διαπροσωπικές, – οργανωσιακές διαδικασίες. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 5
  6. 6. Επιχειρηματικό Περιβάλλον • Αλληλεπίδραση ατόμων που απαρτίζουν κοινωνική ομάδα (μέλη κοινωνικού περιβάλλοντος - εργασία). • Προσδιοριστικοί παράγοντες κοινωνικού περιβάλλοντος: – κουλτούρα, – πληροφοριακά συστήματα, – οργανωσιακή δομή, – συστήματα ανταμοιβών, – ανθρώπινο δυναμικό – ηγεσία. • Οργανωσιακή κουλτούρα: περίπλοκο σύστημα υποθέσεων, αξιών, συμπεριφορών. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 6
  7. 7. Επιχειρηματικό Περιβάλλον • Αποτελεσματική διαχείριση γνώσης: Απαίτηση – εξασφάλιση αποτελεσματικής κουλτούρας, όπου – τα μέλη θα μπορούν να κινούνται και να λειτουργούν • Πολλές οργανωσιακές κουλτούρες δημιουργούν εμπόδια • Έλλειψη μιας κουλτούρας υποστηρίζει συνεργατικότητα. • Εργαζόμενοι βλέπουν γνώση ως προσωπική ιδιοκτησία, εφόδιο και μέσο εξασφάλισης μονιμότητας. • Απρόθυμοι να διαμοιράσουν πληροφορίες και γνώσεις, αντίθετο στην αρχή της διαχείρισης γνώσης. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 7
  8. 8. 8 Σημαντικότητα • Η βιωσιμότητα οργανισμού εξαρτάται από: – ανταγωνιστική ποιότητα των κεφαλαίων γνώσης – επιτυχή εφαρμογή τους στις δραστηριότητες του οργανισμού με σκοπό την • αύξηση αποτελεσματικότητας • αύξηση αποδοτικότητας Prof. Dimitrios P. Kamsaris
  9. 9. Σημαντικότητα • Καλύτερες και γρηγορότερες αποφάσεις: – εμπειρία οργανισμού, – αποφεύγετε λάθη, – εφαρμόσετε ξανά δοκιμασμένες και σωστές λύσεις και – πάρετε τη σωστή απόφαση από την αρχή Prof. Dimitrios P. Kamsaris 9
  10. 10. Σημαντικότητα • Μεγαλύτερη αυτό-ενίσχυση: – καθιστάτε τους ανθρώπους ικανούς: • να έχουν πρόσβαση και • να κάνουν χρήση της γνώσης άλλων, • ενισχύετε τον έλεγχο και • την υπευθυνότητα τους για την προσωπική επίδοση Prof. Dimitrios P. Kamsaris 10
  11. 11. Σημαντικότητα • Γρηγορότερη εκμάθηση: • Συμπιέζοντας την διάρκεια της καμπύλης εκμάθησης για οτιδήποτε καινούριο αναλαμβάνετε Prof. Dimitrios P. Kamsaris 11
  12. 12. Γνώση Prof. Dimitrios P. Kamsaris 12
  13. 13. Γνώση • Γνώση: κρίσιμος πόρος. • Όσο περισσότερα ξέρει κανείς, – τόσο καλύτερη απόδοση έχει. • Διαχείριση Γνώσης: ασχολείται με τη: – συστηματική χρήση της Γνώσης και – εφαρμογή της σε σημαντικές επιχειρηματικές δραστηριότητες. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 13
  14. 14. Γνώση • Γνώση: – παραγωγικός συντελεστής μεγαλύτερος από: • κεφάλαιο, • γη, • εργασία. – σε αντίθεση με τους φυσικούς πόρους και κεφάλαια: • δεν αναλώνεται και • δεν εξαντλείται με τη χρήση. – Αλλά: • διευρύνεται, • αναπτύσσεται, • βελτιώνεται • εμπορευματοποιείται. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 14
  15. 15. Γνώση • Επεξεργάζεται πληροφορία: – ερμηνεύεται, – αποθηκεύεται, – Μετασχηματίζεται, – μετατρέπεται σε ατομική γνώση, – μετατρέπεται σε οργανωσιακή γνώση. • Ενώ οι μηχανές παραμένουν στο εργοστάσιο, στο ορυχείο ή το κτίριο, η γνώση φεύγει μαζί με το άτομο. • Εργάτες γνώσης (χρυσοί εργάτες): – παρέχουν και διαθέτουν πολύτιμο, – στρατηγικής σημασίας, – ανανεώσιμο γνωστικό κεφάλαιο. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 15
  16. 16. Κατηγοριοποιήσεις Γνώσης • Επιφανειακή / βαθιά: – ένταση προσπάθειας και – χρόνο που απαιτείται για να αποκτηθεί • Ρητή / άρρητη (κρυφή): – χρόνο που απαιτείται για να προσπελαστεί, • Μετα-γνώση: γνώση και συνειδητοποίηση: – του τι γνωρίζει κάποιος, – προσδιορισμό χρόνου και τρόπο με τον οποίο μπορεί η υπάρχουσα γνώση να εφαρμοστεί. – μπορεί να θεωρηθεί ταυτόσημη με σοφία. • Ατομική / συλλογική: – αν λάβουμε υπόψη το πλήθος των ατόμων που συμμετέχουν στην παραγωγή της. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 16
  17. 17. Κατηγοριοποιήσεις Γνώσης: Ρητή • Ρητή γνώση (explicit): – είναι σαφώς προσδιορισμένη, – κωδικοποιημένη και – καταγεγραμμένη. Τη συναντούμε σε: – εγχειρίδια, – έγγραφα, – βάσεις δεδομένων. Χαρακτηριστικά: – θεωρητική, – ανακαλείται, – μεταφέρεται και – επαναχρησιμοποιείται εύκολα. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 17
  18. 18. • Ρητή γνώση: μπορεί – να διατυπωθεί γλωσσικά – να μεταδοθεί από άτομο σε άτομο: • επίσημα και • εύκολα. – να αποδοθεί με: • γραμματικούς όρους, • μαθηματικούς τύπους, • προδιαγραφές. • Αυτό είναι και το κυρίαρχο είδος γνώσης στην παραδοσιακή δυτική φιλοσοφία. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 18 Κατηγοριοποιήσεις Γνώσης: Ρητή
  19. 19. Κατηγοριοποιήσεις Γνώσης: Άρρητη • Άρρητη κρυφή γνώση (tacit): – βρίσκεται στον ανθρώπινο εγκέφαλο και – δεν έχει εξωτερικευτεί ακόμα. • Εμπεριέχει: – αξίες, – πεποιθήσεις, – εμπειρίες και – Διαίσθηση – συναισθήματα, – προσωπικές δεξιότητες, – συνήθειες, – φαντασία – δημιουργικότητα • Αν μεταδοθεί, είναι εύκολο να παραποιηθεί ή να απολεσθεί, αφού η μετάδοσή της γίνεται προφορικά. • Είναι δύσκολο να μεταδοθεί Prof. Dimitrios P. Kamsaris 19
  20. 20. Κατηγοριοποιήσεις Γνώσης: Άρρητη • Άρρητη γνώση: • Είναι δύσκολο να διατυπωθεί γλωσσικά. • Πρόκειται για προσωπική γνώση, • Ριζωμένη στην ατομική εμπειρία, • Συνυπάρχει με απροσδιόριστους παράγοντες: – προσωπικές πεποιθήσεις, – συγκεκριμένη οπτική γωνία, – προσωπικές αξίες. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 20
  21. 21. Κατηγοριοποιήσεις Γνώσης: Άρρητη • Υπόκειται σε μετασχηματισμό μέσω διαδικασιών εξωτερίκευσης (διάλογος), με σκοπό: – να εξωτερικευτεί – να καταγραφεί υπό μορφή αναφορών, – εγχειριδίων, – σχεδιαγραμμάτων, – σημειώσεων. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 21
  22. 22. Κατηγοριοποιήσεις Γνώσης: Άρρητη • Τα καταγεγραμμένα στοιχεία χρησιμοποιούνται με τη υποστήριξη διαδικασιών εσωτερίκευσης, όπως είναι: – εμπειρία, – παρατήρηση, – στοχασμός, για να παραχθεί νέα άρρητη γνώση, στον οργανισμό ως σύνολο. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 22
  23. 23. Κατηγοριοποιήσεις Γνώσης: Άρρητη • Τέτοιου είδους οργανωσιακής άρρητης γνώσης μορφές είναι: – ρουτίνες, – κουλτούρα, – ιστορίες, – μέθοδοι επίλυσης προβλημάτων – τρόπος σκέψης. • Με τον τρόπο αυτό, ο οργανισμός μπορεί να διαμορφώνει μια ενιαία κουλτούρα για τον τρόπο αντιμετώπισης διαφόρων ζητημάτων. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 23
  24. 24. Σημεία προσέγγισης της γνώσης • Αν η προσοχή των οργανισμών εστιάσει περισσότερο στη – δημιουργία, – διάχυση, – ανταλλαγή, – εφαρμογή και – προστασία της γνώσης, • τότε η βελτίωση της αποδοτικότητάς τους θα ήταν αδιαμφισβήτητη. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 24
  25. 25. Χαρακτηριστικά ρητής/άρρητης γνώσης Ρητή γνώση • Σαφώς διατυπωμένη • Διαφωτιστική • Έγκυρη • Αμετάβλητη • Κωδικοποιημένη • Τεκμηριωμένη (καταγεγραμμένη, ψηφιοποιημένη) • Αποθηκευμένη (βάσεις δεδομένων, αρχεία κ.λπ.) • Ορατή • Οργανωμένη • Διαθέσιμη προς διανομή • Μπορεί να προστεθεί ή να αφαιρεθεί • Αποτελεί αντικείμενο μάθησης Άρρητη γνώση • Δύσκολο να διατυπωθεί • Υποσυνείδητη • Ασαφής • Αντιληπτική • Αμφισβητούμενη • Βασίζεται στην εμπειρία • Αποθηκευμένη (βάσεις δεδομένων, αρχεία κ.λπ.) • Εμπλέκεται με ιστορίες και αφηγήσεις • Ξεφεύγει της παρατήρησης • Αναπτύσσεται μέσα μας • Είναι προσωπική • Περιλαμβάνει αντίληψη και διαίσθηση, υποθέσεις και κριτικές Prof. Dimitrios P. Kamsaris 25
  26. 26. Μοντέλο Nonaka για δημιουργία, κωδικοποίηση, οργάνωση, επικοινωνία και διαμοιρασμό γνώσης • άρρητη σε άρρητη: (κοινωνικοποίηση) • άρρητη σε ρητή: (εξωτερίκευση) • ρητή σε άρρητη: (εσωτερίκευση) • ρητή σε ρητή: (συνδυασμός) Prof. Dimitrios P. Kamsaris 26
  27. 27. Μεταφορά Ρητής και άρρητης γνώσης • Άρρητης σε άρρητη γνώση: επιτυγχάνεται μέσω κοινωνικοποίησης, με σύσταση ομάδων με σκοπό την ανταλλαγή απόψεων. • Άρρητη σε ρητή: μέσω της διαδικασίας της εξωτερίκευσης, δηλαδή υπό μορφή ερωτήσεων και απαντήσεων. • Ρητή σε άρρητη: ακολουθεί διαδικασίες εσωτερίκευσης, όπως για παράδειγμα η μάθηση από την ανάγνωση ενός εγγράφου, την προβολή μιας παρουσίασης. • Ρητή σε ρητή: όταν αυτή αποσταλεί αυτούσια, χωρίς αλλοιώσεις, όπως για παράδειγμα η προώθηση εγγράφου μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Σημαντικότερη θεωρείται ο μετασχηματισμός της άρρητης γνώσης σε ρητή. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 27
  28. 28. Ατομική / συλλογική γνώση • Τα χαρακτηριστικά της γνώσης διαφοροποιούνται ανάλογα με το μέγεθος της ομάδας που την κατέχει. • Ατομική γνώση (individual): – βρίσκεται στον εγκέφαλο και στις δεξιότητες κάθε ατόμου. • Συλλογική γνώση (collective): – στους τρόπους που η γνώση διανέμεται στα μέλη. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 28
  29. 29. Ατομική / συλλογική γνώση • Πρόκειται για: • συσσωρευμένη γνώση, • αποθηκευμένη στην οργανωσιακή μνήμη που σχετίζεται με θέματα του οργανισμού, όπως: – διαδικασίες, – ρουτίνες, – νόρμες και – πρακτικές που αποτελούν οδηγό ενεργειών για επίλυση προβλημάτων και πρότυπα επικοινωνίας και αλληλεπίδρασης μεταξύ των μελών. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 29
  30. 30. Άλλα Είδη Γνώσης • Εγκεφαλική γνώση: • αντικειμενική γνώση που κατέχουμε. • Το γνωστικό επίπεδο και νοητικές ικανότητες. • Είναι αφηρημένη και θεωρητική γνώση. • Εμπεριέχει την επιστημονική γνώση που εστιάζει στην κατανόηση γενικών αρχών. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 30
  31. 31. Άλλα Είδη Γνώσης • Ενσωματωμένη γνώση: • ατομική γνώση που δεν έχει εξωτερικευτεί. • Πρόκειται για τους αυτοματισμούς που αποκτά κάποιος μετά από πρακτική ενασχόλησή του με κάποιο θέμα. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 31
  32. 32. Άλλα Είδη Γνώσης • Κωδικοποιημένη γνώση: • γνώση που κατέχουν όλα τα μέλη ενός οργανισμού, • έχει καταγραφεί ρητά, • έχει αποθηκευτεί στην οργανωσιακή μνήμη και • είναι διαθέσιμη προς κάθε ενδιαφερόμενο. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 32
  33. 33. Άλλα Είδη Γνώσης • Εμπεδωμένη γνώση: • άρρητη γνώση που αναπτύσσεται στο σύνολο των μελών του οργανισμού • Έχει ρίζες: – στις κοινωνικές δομές και – στη μάθηση που προκύπτει από την κοινωνική αλληλεπίδραση των εργαζομένων εντός του οργανισμού. • Είναι δυναμική και • μπορεί να οδηγήσει σε λύση πολύπλοκων προβλημάτων κατά την απουσία ρητών κανόνων. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 33
  34. 34. Πληροφορία• Πληροφορία: – απτή παρουσίαση δεδομένων, σε συγκεκριμένο μέσο (βιβλία, περιοδικά). – Είναι διαχειρίσιμη και μπορεί να μοιραστεί σε άλλους. – Παρουσιάζεται ως συλλογή γεγονότων, ιδεών, αντιλήψεων. • Παράγοντας επιτυχίας είναι η αποτελεσματικότητα της παρουσίασης κατά τη μετάδοση της πληροφόρησης, για την ικανοποίηση των αναγκών του χρήστη της. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 34
  35. 35. Πληροφορία – Οι ιδέες και τα γεγονότα που απαρτίζουν την πληροφορία αποτελούνται από αναγνωρίσιμα δεδομένα που μπορούν • να ερευνηθούν, • να αναζητηθούν και • να εκμαιευθούν για • να διαφωτίσουν ένα θέμα. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 35
  36. 36. Γνώση • Η γνώση είναι συνδυασμός: – πληροφορίας αναφορικά με το ρόλο του ατόμου, – της μαθησιακής συμπεριφοράς και – των εμπειριών του. • Ο άνθρωπος αποκτά και κατέχει γνώση, η οποία αποτελεί χαρακτηριστικό της φύσης του και της κοινωνίας που αποτελείται από ανθρώπους. • Χωρίς τη δημιουργία επιδεξιότητας και ευέλικτης εφαρμογής της γνώσης, δεν υπάρχει πραγματική ανάπτυξη. • Παράγοντας επιτυχίας είναι η συμφωνία μεταξύ της πληροφορίας και της άποψης του ατόμου. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 36
  37. 37. Διαχείριση γνώσης • Διαχείριση γνώσης περιλαμβάνει δραστηριότητες που βασίζονται στην πληροφορία, και χρησιμοποιεί τεχνολογικές καινοτομίες για να εφαρμοστεί. • Διαφέρει από την επεξεργασία και τη διαχείριση της πληροφορίας. • Στη διαχείριση γνώσης εμπλέκεται ο παράγοντας άνθρωπος με τη γνώση Prof. Dimitrios P. Kamsaris 37
  38. 38. 38 Γνώση • Γνώση: κατανόηση και χειρισμός της πραγματικότητας. • Οι αλήθειες τα πιστεύω, οι απόψεις, οι κρίσεις, οι μεθοδολογίες οι τεχνικές που κατέχουν οι άνθρωποι ή άλλοι μηχανισμοί για να προσλάβουν, αναλύσουν, αξιολογήσουν πληροφορίες και να συνθέσουν, σχεδιάσουν, υλοποιήσουν, παρακολουθήσουν και προσαρμόσουν συγκεκριμένες ενέργειες. Prof. Dimitrios P. Kamsaris
  39. 39. Οργανισμός γνώσης • Οργανισμός γνώσης: – επικεντρώνεται στη σημασία της γνώσης, – εντός και εκτός του οργανισμού, και – εφαρμόζει κατάλληλες τεχνικές και στρατηγικές, – με σκοπό τη μεγιστοποίηση της χρήσης αυτής της γνώσης από: • τους εργαζόμενους, • τους μετόχους, • τη διοίκηση και • τους πελάτες. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 39
  40. 40. Οργανισμός γνώσης • Κάθε εταιρεία: – προσανατολίζεται στο μετασχηματισμό της σε οργανισμό γνώσης. – Πρέπει να εξασφαλίσει ένα περιβάλλον κατάλληλο για επιτυχή εφαρμογή της διαχείρισης γνώσης. • Βασική προϋπόθεση είναι η ενσωμάτωση μιας σειράς κοινώς αποδεκτών οργανωσιακών λειτουργιών. • Εταιρείες: εστιάζονται σε θέματα δημιουργίας οργανωσιακής κουλτούρας ως προαπαιτούμενου για τη δημιουργία διαχείρισης γνώσης. • Μετατροπή των φυλάκων γνώσης σε πολλαπλασιαστές της γνώσης. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 40
  41. 41. Διαχείριση Γνώσης Prof. Dimitrios P. Kamsaris 41
  42. 42. 42 Ορισμός Διαχείρισης Γνώσης • Διαχείριση γνώσης: συστηματική και σαφώς εκφρασμένη διαχείριση των: – δραστηριοτήτων, – πρακτικών, – πολιτικών και – προγραμμάτων που έχουν σχέση με τη γνώση • Περιλαμβάνει τις διαδικασίες: – μάθησης, – καινοτομίας, – αποτελεσματικής δημιουργίας και – εφαρμογής των αποθεμάτων (κεφαλαίων) γνώσης σε όλες τις λειτουργίες του οργανισμού • Περιγραφή χρήσης του νου και της σκέψης κατά την εκτέλεση μιας εργασίας Prof. Dimitrios P. Kamsaris
  43. 43. Παράγοντες που επιβάλλουν τη διαχείριση γνώσης σε οργανισμό γνώσης • Είναι ανταγωνιστικοί μέσω της συσσώρευσης δεξιοτήτων και ικανοτήτων (πώληση knowhow). • Οι πηγές γνώσης των συμμετεχόντων είναι άγνωστες στην αρχή της συνεργασίας. • Οι άνθρωποι που εγκαταλείπουν τον οργανισμό παίρνουν τη γνώση μαζί τους. • Τα πρόσφατα αποκτήματα γνώσης (knowhow είναι δύσκολο να διασφαλιστούν. • Να υποστηρίξει την απόκτηση και ανάπτυξη της γνώσης, να τη μεταφέρει και να την ανατροφοδοτήσει. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 43
  44. 44. Παράγοντες που επιβάλλουν τη διαχείριση γνώσης σε οργανισμό γνώσης • Οι διαφοροποιημένες απόψεις και απαιτήσεις των μελών δυσκολεύουν την αναπαράσταση της γνώσης. • Θα πρέπει να τονιστεί ότι η ανάγκη για διαχείριση γνώσης σε έναν οργανισμό γνώσης γίνεται πιο επιτακτική, όταν ο οργανισμός αυτός προσανατολίζεται επιπλέον στην ομαδική εργασία. • Πρέπει να αναγνωρίσει, να ενεργοποιήσει και να συλλέξει τις πηγές γνώσης και πληροφοριών. • Να οργανώσει αυτές τις πηγές και να τις διαθέσει στα μέλη του. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 44
  45. 45. Παράγοντες που επιβάλλουν τη διαχείριση γνώσης • Συσσώρευση δεξιοτήτων και ικανοτήτων. • Πηγές γνώσης συμμετεχόντων είναι άγνωστες στην αρχή • Οι άνθρωποι που εγκαταλείπουν παίρνουν γνώση μαζί. • Οι διαφοροποιημένες απόψεις και απαιτήσεις των μελών δυσκολεύουν την αναπαράσταση της γνώσης. • Επιτακτική όταν προσανατολίζεται σε ομαδική εργασία. • Αναγνωρίσει, να ενεργοποιήσει και να συλλέξει τις πηγές γνώσης και πληροφοριών. • Να οργανώσει τις πηγές και να τις διαθέσει στα μέλη του. • Να υποστηρίξει την απόκτηση και ανάπτυξη της γνώσης, να τη μεταφέρει και να την ανατροφοδοτήσει. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 45
  46. 46. Αιτίες που δυσχεραίνουν τη διαχείρισης γνώσης • Παρά την αναγνώριση της αξίας που προσδίδει η παραγωγή γνώσης μέσα σε έναν οργανισμό, δεν είναι λίγα τα εμπόδια που προβάλλονται. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 46
  47. 47. Αιτίες που δυσχεραίνουν τη διαχείρισης γνώσης • Η εργασία διεξάγεται κάτω από υψηλή πίεση χρόνου • Η δυναμική και ρευστή οργανωσιακή δομή αναστέλλει την εγκαθίδρυση μιας υποδομής κατάλληλης για διαμοιρασμό γνώσης. • Κάθε μέλος αισθάνεται ότι ο διαμοιρασμός γνώσης θέτει σε κίνδυνο το δικό του προσωπικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. • Σε πολλές περιπτώσεις, όπως προσωρινές συνεργασίες, οδηγούν στην απώλεια της γνώσης μετά το πέρας της. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 47
  48. 48. Διαχείριση Γνώσης • Γνώση είναι το βασικό όπλο επιβίωσης για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. • Οι διαθέσιμοι πόροι τους είναι περιορισμένοι • Δεν υπάρχει τρόπος να ανταγωνιστούν τις μεγάλες επιχειρήσεις σε υλικά περιουσιακά στοιχεία όπως: – κεφάλαιο, – εργασία, – εξοπλισμό και – εμπορεύματα. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 48
  49. 49. Διαχείριση Γνώσης • Ένα άυλο περιουσιακό, όπως η γνώση, αποτελεί ανεκτίμητο περιουσιακό στοιχείο, το οποίο μπορούν να αξιοποιήσουν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις. • Η βιωσιμότητα και η ευημερία τους, κατά τον 21ο αιώνα, θα βασιστεί στην ικανότητά τους να ενσωματώσουν μηχανισμούς συλλογής, ανταλλαγής και εφαρμογής γνώσης σε διαρκή βάση Prof. Dimitrios P. Kamsaris 49
  50. 50. Βασικά Στοιχεία • Χαρακτηριστικά διοίκησης γνώσης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων: – διαφοροποίηση ατομικής και συλλογικής αντίληψης για θέματα διοίκησης γνώσης – ανάπτυξη συστημάτων διοίκησης γνώσης με βάση: • τη θεμελιώδη αντίληψη του ρόλου της και • τις βασικές αρχές που τη διέπουν – ολιστική προσέγγιση που απαιτείται για την εφαρμογή έργων διοίκησης γνώσης – εφαρμογή αποτελεσματικών διαδικασιών οργανωσιακής μάθησης Prof. Dimitrios P. Kamsaris 50
  51. 51. Διαχείριση Γνώσης σε ΜΜΕ • Διοίκηση γνώσης στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις μπορεί να χωρισθεί σε: – γνώσεις, ενημέρωση και προσωπικότητα του ιδιοκτήτη/ επιχειρηματία – συστήματα γνώσης και τις καθημερινές διαδικασίες που είναι ενσωματωμένες στην επιχείρηση και το άμεσο δίκτυό της – θεσμικό και πολιτικό πλαίσιο, το οποίο υποστηρίζει τη δημιουργία γνώσης εντός της επιχείρησης Prof. Dimitrios P. Kamsaris 51
  52. 52. Διαχείριση Γνώσης • Γνώση: – σταθεροποιεί επιχείρηση περισσότερο από το κεφάλαιο, την εργασία και τη γη. – παρέχει τη δυνατότητα προσαρμογής σε καινοτόμες δράσεις. • Δυστυχώς αποτελεί παραμελημένο περιουσιακό στοιχείο. • Γνώση: θεωρείται ότι εμπεριέχεται σε: – ιδέες, – γνώμες, – ταλέντα, – σχέσεις, – αντιλήψεις, – αρχές. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 52
  53. 53. Διαχείριση Γνώσης • Αποθηκεύεται στον ανθρώπινο εγκέφαλο • Κωδικοποιείται μέσα σε: – οργανωσιακές διαδικασίες, – έγγραφα, – προϊόντα, – υπηρεσίες, – παροχές. • Αποτελεί τη βάση και το μοχλό για μια μετα-βιομηχανική οικονομία. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 53
  54. 54. Διαχείριση Γνώσης • Είναι το αποτέλεσμα της μάθησης που παρέχει το μόνο διατηρήσιμο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. • Προσδίδει προστιθέμενη αξία σε συμπεριφορές και ενέργειες. • Προϋπόθεση: – να προκύψει στοχευμένα, – να είναι επίκαιρη, – να έχει ελεγχθεί, – να διαμοιράζεται. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 54
  55. 55. Εργαζόμενος γνώσης • Εργαζόμενος γνώσης: – έχει το καθήκον: • της ανάπτυξης ή • της χρησιμοποίησης γνώσης (Drucker, 1988). • Λόγω της γνώσης του εξειδικεύεται και απασχολείται σε συγκεκριμένο θέμα. • Ρόλος του ανθρώπινου παράγοντα (μονάδων / ομάδων): – να ενεργοποιούν τη δημιουργία, – τη χρήση και – το διαμοιρασμό της γνώσης. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 55
  56. 56. Διαχείριση Γνώσης • Διαχείριση γνώσης: συστηματική και ολοκληρωμένη διαδικασία συντονισμένων ενεργειών που υποκινούνται από τον οργανισμό για απόκτηση, δημιουργία, αποθήκευση, διαμοιρασμό, διάχυση και ανάπτυξη γνώσης τόσο από μονάδες όσο και από ομάδες με επιδίωξη τους κύριους οργανωσιακούς στόχους. • Διαδικασία μέσω της οποίας οι οργανισμοί χρησιμοποιούν τη γνώση που δημιουργούν ή συλλέγουν. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 56
  57. 57. Διαχείριση Γνώσης • Είναι το αποτέλεσμα συνέργιας: – της δυνατότητας προσπέλασης δεδομένων και πληροφοριών από το διαθέσιμο πληροφοριακό σύστημα και – της ικανότητας του ανθρώπινου δυναμικού για δημιουργικότητα και καινοτομία. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 57
  58. 58. Διαχείριση Γνώσης • Λύση: δημιουργία υποδομής που συνδυάζει την γνώση με τεχνολογία. • Λάθος αντίληψη: IS μπορεί να αντικαταστήσει δεξιότητες και γνώσεις. • Επιτυχής διαχείριση γνώσης εξαρτάται από: – την πληροφορία – την τεχνολογία, – το κοινωνικό περιβάλλον – το εργασιακό κλίμα που • δημιουργείται μεταξύ του ανθρώπινου δυναμικού του οργανισμού. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 58
  59. 59. Διαχείριση Γνώσης • Εταιρία: απαρτίζεται από ένα σύνολο εργαζομένων που έχουν ως στόχο την παραγωγή κάποιου προϊόντος. • Παραγωγική ικανότητα και απόδοσή εξαρτάται από: – την τρέχουσα γνώση τους – την ικανότητά τους να χρησιμοποιούν προηγούμενη γνώση – να την ενσωματώνουν – να την προσαρμόζουν μέσα στην παραγωγική διαδικασία. • Τα υλικά περιουσιακά στοιχεία αποκτούν περιορισμένη αξία, αν δεν υπάρχει το κατάλληλο ανθρώπινο δυναμικό που γνωρίζει πώς να τα χρησιμοποιήσει. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 59
  60. 60. • Αν γνωρίζουμε: – τι θέλουμε να πετύχουμε και – με ποιον τρόπο, τότε είναι εύκολο να αποκτήσουμε την – υποδομή, για να υποστηρίξει την υλοποίηση. • Η διαχείριση γνώσης περιλαμβάνει ενέργειες που στοχεύουν στην απόκτηση γνώσης μέσω: – της προσωπικής εμπειρίας και μέσα από την εμπειρία των άλλων με την προϋπόθεση ότι κοινή επιδίωξη όλων είναι η εκπλήρωση της αποστολής του οργανισμού. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 60 Διαχείριση Γνώσης
  61. 61. • Γνώση είναι το κλειδί για τη δημιουργία ενός διατηρήσιμου ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος που επιτυγχάνεται: – μείωση του χρόνου παραγωγής, – ελαχιστοποίηση της προσπάθειας και συνεπώς μείωση του κόστους και του χρόνου, – βελτίωση της εξυπηρέτησης πελατών, – ενδυνάμωση των εργαζομένων, – δημιουργία καινοτόμων προϊόντων, – παραγωγή προϊόντων υψηλής ποιότητας, – ευελιξία και εύκολη προσαρμογή σε νέες συνθήκες, – σύλληψη νέων ιδεών, – δημιουργία νέας γνώσης, – διαμοιρασμός και μάθηση. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 61 Διαχείριση Γνώσης
  62. 62. • Για να επιτευχθούν τα παραπάνω, δεν είναι απαραίτητο να είναι όλοι οι εργαζόμενοι και οι ομάδες της επιχείρησης επικεντρωμένοι στη δημιουργία, ενημέρωση, διαθεσιμότητα, ποιότητα και χρήση της γνώσης. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 62 Διαχείριση Γνώσης
  63. 63. Χαρακτηριστικά και αρχές • Βασικά στοιχεία περιλαμβάνονται η πρόσβαση, αποτίμηση, διαχείριση, οργάνωση, φιλτράρισμα και διάδοση της πληροφορίας με τρόπο χρήσιμο στον τελικό χρήστη. • Χαρακτηριστικό: δυναμικότητα, επομένως, μέσω του ανθρώπου η γνώση εξελίσσεται και μεταβάλλεται συνέχεια. • Τα δεδομένα και τα συστήματα πληροφόρησης τείνουν να παραμένουν στατικά. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 63
  64. 64. Χαρακτηριστικά και αρχές (Davenport) • Ακριβή: • Η γνώση είναι πνευματικό κεφάλαιο, αλλά η διαχείρισή της απαιτεί επένδυση σε χρήματα και μόχθο: – δημιουργία τεκμηρίων – εισαγωγή τους στα υπολογιστικά συστήματα, – διορθώσεις και επεξεργασία τους, – ανάπτυξη της κατηγοριοποίησης της γνώσης και των δομών της τεχνολογίας της πληροφορίας και των εφαρμογών της, – εκπαίδευση των εμπλεκομένων για τη δημιουργία, μοίρασμα και χρήση της γνώσης. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 64
  65. 65. Χαρακτηριστικά και αρχές (Davenport) • Απαιτεί υβριδικές λύσεις ανθρώπων και τεχνολογίας: • Ανθρώπινο δυναμικό: αποτελούν ακριβή επένδυση, αλλά είναι κατάλληλοι για δραστηριότητες όπως: – κατανόηση της γνώσης, – ερμηνεία σε ευρύτερο περιεχόμενο, – σύνθεση με άλλα είδη πληροφόρησης. • IS: είναι κατάλληλα για: – συλλογή, – μετατροπή και – διανομή δομημένης γνώσης, που αλλάζει γρήγορα. • Έτσι άνθρωποι και υπολογιστές λειτουργούν συμπληρωματικά. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 65
  66. 66. • Είναι θέμα πολιτικής: • Η γνώση είναι δύναμη, • Η ΔΓ είναι πολιτικό θέμα, σχετίζεται με: – το χρήμα, – τη δύναμη – την επιτυχία, – αλλά και με τα αρνητικά της δύναμης, – όπως δολοπλοκίες, – πελατειακές σχέσεις – υπόγειες δραστηριότητες. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 66 Χαρακτηριστικά και αρχές (Davenport)
  67. 67. • Απαιτεί διαχειριστές γνώσης (knowledge managers): • Για τη σωστή διαχείριση της γνώσης, μια ομάδα σε έναν οργανισμό χρειάζεται να αναλάβει την ευθύνη με καθήκοντα: – τη συλλογή και κατηγοριοποίηση της γνώσης, – τη δημιουργία υποστηρικτικής τεχνολογικής υποδομής, – τον έλεγχο της χρήσης της. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 67 Χαρακτηριστικά και αρχές (Davenport)
  68. 68. • Η ΔΓ επωφελείται από χάρτες παρά από μοντέλα, από αγορές παρά από ιεραρχίες. • Η χαρτογράφηση της γνώσης ενός οργανισμού είναι μια απλή δραστηριότητα που διευκολύνει την καλύτερη πρόσβαση σε αυτόν. • Οι διαχειριστές γνώσης προσπαθούν να την κάνουν ελκυστική και προσβάσιμη ώστε να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες της αγοράς. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 68 Χαρακτηριστικά και αρχές (Davenport)
  69. 69. • Διαμοιρασμός και η χρησιμοποίηση της γνώσης είναι μη φυσιολογικές πράξεις. • Ο κάτοχος της γνώσης είναι συχνά καχύποπτος και επιφυλακτικός να τη μοιραστεί με άλλους, για να την εισάγει σε ένα σύστημα και να τη διαθέσει για κοινή χρήση, πρέπει να έχει ισχυρά κίνητρα. • Κίνητρα: – αποτίμηση και αποδοχή του έργου του, – αποζημίωση, – προσωπική επιβράβευση. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 69 Χαρακτηριστικά και αρχές (Davenport)
  70. 70. • Βελτίωση διαδικασιών της γνωστικής εργασίας (knowledge work): • Η γνώση δημιουργείται, χρησιμοποιείται και μοιράζεται με συγκεκριμένες διαδικασίες γνωστικής εργασίας, όπως: – έρευνα αγοράς, – σχεδιασμό και ανάπτυξη προϊόντων, – διαδικασίες συναλλαγών. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 70 Χαρακτηριστικά και αρχές (Davenport)
  71. 71. • Πρόσβαση στη γνώση είναι μόνο η αρχή: • Παρόλο που η πρόσβαση στη γνώση είναι σημαντική, η επιτυχής ΔΓ απαιτεί επίσης προσοχή και δέσμευση. • Η προσοχή που δίδεται στη γνώση και η ενεργή συμμετοχή σε αυτήν, μπορούν να επιτευχθούν με τη μετάδοσή της σε άλλους για δημιουργία νέας γνώσης. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 71 Χαρακτηριστικά και αρχές (Davenport)
  72. 72. • Ποτέ δεν τελειώνει. • Η γνώση δεν μπορεί ποτέ να ελεγχθεί πλήρως. • Ένας λόγος είναι ότι οι κατηγορίες της απαιτούμενης γνώσης αλλάζουν. • Εμφανίζονται νέες τεχνολογίες, νέες προσεγγίσεις διαχείρισης, ρυθμιστικά θέματα, νέα ενδιαφέροντα πελατών. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 72 Χαρακτηριστικά και αρχές (Davenport)
  73. 73. • Απαιτεί συμβόλαιο γνώσης: • Σε πολλούς οργανισμούς δεν είναι σαφές ποιός κατέχει και ποιός έχει δικαιώματα χρήσης στη γνώση των εργαζομένων, ο οργανισμός ή οι εργαζόμενοι. • Για αυτό υπάρχουν και εφαρμόζονται οι νόμοι σχετικά με την πνευματική ιδιοκτησία. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 73 Χαρακτηριστικά και αρχές (Davenport)
  74. 74. 74Prof. Dimitrios P. Kamsaris
  75. 75. Στάδια διαχείρισης γνώσης 1. Αναγνώριση της απαιτούμενης και διαθέσιμης πληροφορίας και γνώσης προσδιορίστε ποιες πληροφορίες και γνώση που χρειάζεται. • Ανακάλυψη απαιτούμενης γνώσης μπορεί μέσω μηχανισμών όπως ερωτηματολόγια, έρευνες. • Η γνώση αυτή μπορεί να διαφοροποιείται ανάλογα με το εάν αυτός που την αναζητά προέρχεται από: – το εσωτερικό ή το εξωτερικό περιβάλλον του οργανισμού, – ανήκει στο προσωπικό ή είναι διοικητικό στέλεχος, – ανάλογα με το τμήμα στο οποίο ανήκει. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 75
  76. 76. 2. Σύλληψη • Μετά την αναγνώριση των αναγκών, λαμβάνει χώρα η σύλληψη της κρυφής γνώσης των εργαζομένων. • Συγχρόνως όμως θα πρέπει να προσδιοριστούν και οι «καλές πρακτικές» που θα εφαρμοστούν με σκοπό την αποτελεσματική και ολοκληρωμένη σύλληψη της σωστής γνώσης. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 76 Στάδια διαχείρισης γνώσης
  77. 77. • 3. Οργάνωση και αποθήκευση • Η οργάνωση της σκόρπιας γνώσης και πληροφορίας που έχουμε προηγούμενα λάβει αποτελεί απαραίτητη διαδικασία, προκειμένου η γνώση αυτή να μετατραπεί σε περιουσιακό στοιχείο της επιχείρησης. • Αυτό προϋποθέτει: – φιλτράρισμα, – αντιπαραβολή – κωδικοποίησή της. • Το στάδιο της οργάνωσης επιτυγχάνεται μέσα από τις: – αποθήκες δεδομένων, – τις αποθήκες γνώσης – τις βάσεις γνώσης. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 77 Στάδια διαχείρισης γνώσης
  78. 78. • 4. Διαμοιρασμός • Αποτελεσματικός διαμοιρασμός γνώσης: Η δημιουργία κουλτούρας που ευνοεί το διαμοιρασμό γνώσης σε συνδυασμό: – την εκπαίδευση, – την καθοδήγηση – τον εφοδιασμό του προσωπικού με κατάλληλα υποστηρικτικά συστήματα υπολογιστών, φιλικά προς το χρήστη,. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 78 Στάδια διαχείρισης γνώσης
  79. 79. • 5. Χρήση γνώσης για σχεδιασμό, προγραμματισμό και εκτέλεση με σκοπό τη λήψη των επιθυμητών αποτελεσμάτων • Η αποτελεσματική χρήση της πληροφορίας είναι σημαντική για την πορεία και εξέλιξη της γνώσης, αφού αποτελεί πηγή ανατροφοδότησης για την παραγωγή νέας γνώσης. • Είναι σημαντικό η εκτέλεση για ανάκληση και χρήση της γνώσης να γίνεται σε πραγματικό χρόνο, ώστε να αποτιμηθεί η αποτελεσματικότητα και αποδοτικότητα του συστήματος. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 79 Στάδια διαχείρισης γνώσης
  80. 80. Διαχείριση Γνώσης • Διαχείριση Γνώσης: περιγράφει ένα σύνολο πρακτικών διαχείρισης, οι οποίες στοχεύουν να βελτιώσουν τις κύριες διαδικασίες, όπως απόκτηση γνώσης, δημιουργία, μεταφορά, διάδοση και χρήση • Στόχος μιας στρατηγικής ΔΓ είναι η δημιουργία επιχειρηματικής αξίας. • Για να γίνει διαχείριση γνώσης, η οποία υπάρχει στο μυαλό των ανθρώπων είναι απαραίτητο να γίνει διαχείριση της συμπεριφοράς των ανθρώπων που αφορά τη γνώση. • Δημιουργία επιχειρησιακού περιβάλλοντος, το οποίο θα διευκολύνει και θα υποστηρίξει όλες τις διαδικασίες ΔΓ Prof. Dimitrios P. Kamsaris 80
  81. 81. Διαχείριση Γνώσης: επίλυση προβλημάτων • Υπάρχει ανάγκη εφαρμογής ειδικής τεχνογνωσίας ή επιδεξιότητας και κανείς από το προσωπικό δεν την έχει • Η εμπειρία κάποιου απαιτείται για να λυθεί ένα τρέχον πρόβλημα και κανείς δεν ξέρει ποιος έχει την εμπειρία • Όταν το ταίριασμα θέσης/εργασίας/προσώπου δεν λειτουργεί αποδοτικά , η ΔΓ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για καλύτερη αντιστοίχιση απαιτήσεων θέσης εργασίας, από τη μια, και προσωπικών ικανοτήτων από την άλλη • Όταν μια εταιρία αποφασίσει να εφαρμόσει πολιτικές κατάρτισης προσωπικού, αλλά οι ανάγκες κατάρτισης, οι οποίες απεικονίζουν συγκεκριμένα κενά γνώσης δεν είναι γνωστές ούτε και έχουν τεκμηριωθεί • Όταν το κεφάλαιο γνώσης της εταιρίας δεν χρησιμοποιείται αποτελεσματικά Prof. Dimitrios P. Kamsaris 81
  82. 82. Διαχείριση Γνώσης • Σημερινή εποχή: οι οικονομίες κλίμακας αντικαθίστανται από τις οικονομίες ταχύτητας. • Τα γεωγραφικά σύνορα ενώνονται μέσω της αγοράς • Η γεωγραφική εγγύτητα των τελικών καταναλωτών είναι πλέον φθίνουσας σημασίας. • Μείζονος σημασίας αποτελεί ο εντοπισμός και η αξιοποίηση της γνώσης που υπάρχει ή δημιουργείται μέσα στις επιχειρήσεις. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 82
  83. 83. Διαχείριση Γνώσης διακρίνεται • Τυπική Διαχείριση Γνώσης (formal): αφορά – πολιτικές, – σχέδια, – δομές, – πρωτοβουλίες, – διαδικασίες και – πρακτικές, – οι οποίες ονομάζονται και διέπονται από την έννοια της διοίκησης γνώσης. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 83
  84. 84. Διαχείριση Γνώσης διακρίνεται • Άτυπη Διαχείριση Γνώσης (informal): αναφέρεται σε – πρακτικές που σχετίζονται με τις διαδικασίες της γνώσης, – αλλά δεν έχουν κατονομαστεί ως διαδικασίες και – δεν είναι συστηματοποιημένες. • Δηλαδή, οι πρακτικές που ακολουθούνται – χωρίς τη χρήση της έννοιας – ή της ορολογίας της διοίκησης γνώσης Prof. Dimitrios P. Kamsaris 84
  85. 85. Διαχείριση Γνώσης διακρίνεται • Δεν εξισώνουμε την τυπική Διαχείριση γνώσης με τη Διαχείριση της κωδικοποιημένης γνώσης • Ούτε την άτυπη Διαχείριση γνώσης με τη Διαχείριση της άρρητης γνώσης. • Τα εργαλεία Διαχείριση ς γνώσης χρησιμοποιούνται για – τη Διαχείριση και της κωδικοποιημένης και της άρρητης γνώσης, – επιτρέποντας τη συλλογή, αποθήκευση και κωδικοποίηση της γνώσης σε συστήματα, – τα οποία διευκολύνουν την αναζήτηση εξειδικευμένης γνώσης και τις πηγές της. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 85
  86. 86. Οργανωσιακή Κουλτούρα Prof. Dimitrios P. Kamsaris 86
  87. 87. Κουλτούρα • Κουλτούρα: – καλλιέργεια πνεύματος – δημιουργία ενός ενιαίου κοινωνικού συνόλου. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 87
  88. 88. Οργανωσιακή Κουλτούρα • Οργανωσιακή κουλτούρα: – πολιτισμός που παράγεται στο περιβάλλον μιας επιχείρησης. – Ενοποιημένο κοινωνικό και ιδεολογικό σύστημα με χαρακτήρα, στάση, τοποθέτηση και προσωπικότητα. – Μπορεί να χαρακτηριστεί ως δυνατή ή αδύναμη, ευδιάκριτη, κατανοητή ή ευμετάβλητη είναι. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 88
  89. 89. Οργανωσιακή Κουλτούρα • Οργανωσιακή κουλτούρα: – Ταυτίζουν κουλτούρας με κοινωνικό περιβάλλον διαμορφώνεται στην εργασία. – Περιλαμβάνει τις παραμέτρους του φυσικού και κοινωνικού πλαισίου που επιδρούν στη διαμόρφωση των σκέψεων και των συναισθημάτων των ανθρώπων σχετικά με το χώρο εργασίας τους. – Αυτή η επίδραση οδηγεί τους ανθρώπους να σκέφτονται και να ενεργούν με συγκεκριμένο τρόπο. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 89
  90. 90. Στοιχεία οργανωσιακής κουλτούρας Ιδέες και στάσεις • Κοινές ιδέες και αρχές • Μόδα (επικρατούσες τάσεις, στυλ, αισθητικές προτιμήσεις) • Συμφωνία γνωμών • Συλλογική ταυτότητα (ομάδες και οργανισμό ως σύνολο) • Κοινό όραμα και φιλοδοξίες (επιθυμίες και επιδιώξεις) • Κοινή γλώσσα (ορολογία, φρασεολογία, μεταφορές, έννοιες, γλώσσα σώματος όπως χειρονομίες, σύμβολα) Prof. Dimitrios P. Kamsaris 90
  91. 91. Στοιχεία οργανωσιακής κουλτούρας Ιδέες και στάσεις • Κοινές πεποιθήσεις, πιστεύω, αντιλήψεις (ιδεολογίες/ οπτική για κόσμο/ φιλοσοφίες/ διαχείρισης και αντιμετώπισης θεμάτων και προβλημάτων/ πολιτικές τοποθετήσεις/ νοητικά μοντέλα/ σχήματα ταξινόμησης/ τρόποι σκέψης) • Εργασιακό κλίμα (ηθική χώρο εργασίας/ συνεργατικότητα/ διάθεση) • Διασφάλιση εμπιστοσύνης εντός ομάδας (κοινωνικό κεφάλαιο) • Κοινή γνώση (διαμοιρασμός και ενημέρωση για τρέχοντα θέματα και τρόπου αντιμετώπισης) • Ένταξη της παράδοσης στο χώρο εργασίας (μύθοι, δοξασίες, θρύλοι, ιστορίες που διαδίδονται από στόμα σε στόμα, ανέκδοτα, αστεία και σχόλια στα πλαίσια του επιτρεπτού, κοινά μυστικά)Prof. Dimitrios P. Kamsaris 91
  92. 92. • Συμπεριφορές • Κοινωνικοί κανόνες (τρόποι, νόρμες, ταμπού, σύνολο των άτυπων κανόνων) • Τήρηση των προηγούμενων κανόνων (έθιμα, παραδόσεις, τελετουργικά) • Άτυπες ομαδικές συνήθειες και συμπεριφορές (συμπεριλαμβανομένων και των συνηθειών που αποκτούνται λόγω ενσωμάτωσης στην ομάδα) • Δυναμική της ομάδας (καθορισμός άτυπων ορίων, κλίκες και συμμαχίες, άτυποι ρόλοι, κοινωνική και ομαδική θέση, κύρος) Prof. Dimitrios P. Kamsaris 92 Στοιχεία οργανωσιακής κουλτούρας
  93. 93. Τύποι οργανωσιακής κουλτούρας • Καινοτόμες αλλαγές: περιλαμβάνει τη: – στροφή προς ανθρωποκεντρισμό, – δημιουργία δεσμών μεταξύ ομάδων, – αλληλοϋποστήριξη, – αυτοπραγμάτωση, – καινοτομία και – συμμετοχικός τύπος διοίκησης – Φιλικός και ανοιχτός σε αλλαγές. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 93
  94. 94. Τύποι οργανωσιακής κουλτούρας • Αποστολή οργανισμού: περιλαμβάνει το προσανατολισμός σε: – ποιότητα, – κέρδος, – παραγωγή – κοινή φιλοσοφία. – ιαπωνικό μοντέλο και έρχονται σε αντίθεση με το ανθρωποκεντρικό μοντέλο. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 94
  95. 95. Τύποι οργανωσιακής κουλτούρας • Γραφειοκρατικό: περιλαμβάνει την: – υπέρμετρη τυπικότητα, – εξάρτηση, – απαγόρευση και – έλλειψη προσωπικής ελευθερίας. • Εφαρμόζεται: όταν ο οργανισμός επικεντρώνεται στη λήψη αποφάσεων. • Πρόκειται: – προωθεί το συντηρητισμό, – δεν εμπεριέχει ρίσκο και – παρεμποδίζει την ανάπτυξη καινοτομίας. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 95
  96. 96. Τύποι οργανωσιακής κουλτούρας • Ανταγωνιστικότητα και αντιπαράθεση: περιλαμβάνει τη: – διαφωνία, – υπεροχή και – τελειομανία. • Τα μέλη: – διακατέχονται από αρνητισμό απέναντι σε νέες και διαφορετικές ιδέες, – με αποτέλεσμα να παρεμποδίζεται: • η καινοτομία και • η δημιουργικότητα – με σκοπό το συλλογικό όφελος. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 96
  97. 97. Δεδομένα, πληροφορία, vs. Διαχείριση της γνώσης • Τα δεδομένα (data) και η πληροφορία (information) ενυπάρχουν σε μια επιχείρηση ή οργανισμό. • Τα δεδομένα παράγονται μέσα από κανόνες μαθηματικών και λογικής. • Είναι ακατέργαστα γεγονότα που δεν έχουν περιεχόμενο ή σημασία από μόνα τους. • Για τη διαχείρισή τους απαιτούνται πρότυπα και διαδικασίες ελέγχου ποιότητας που θα τους επιτρέπουν να είναι αποτελεσματικά και χρήσιμα. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 97
  98. 98. Δεδομένα, Πληροφορία, Γνώση και Σοφία • Γνώση: • μέρος ακολουθίας που έπεται των δεδομένων και πληροφορίας. • Συλλέγει δεδομένα να τα επεξεργαστεί, και να τα μετατρέψει σε πληροφορία. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 98
  99. 99. Δεδομένα • Δεδομένα (Data): • Σύνολο διακεκριμένων, αδόμητων και ακατέργαστων στοιχείων που προέρχονται από τον πραγματικό κόσμο και από μόνα τους δεν έχουν καμία σημασία (μετρήσιμη τιμή ενός χαρακτηριστικού). • Έχουν μεγάλη αξία αφού αποτελούν τη βάση για τη δημιουργία πληροφορίας. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 99
  100. 100. Πληροφορία • Πληροφορία (Information): • Επεξεργασμένα και κατάλληλα μορφοποιημένα δεδομένα που αποδίδουν σε αυτά νόημα, σκοπό και συνάφεια, ώστε να μπορούν να ερμηνευτούν. • Η πληροφορία απεικονίζεται με εκθέσεις, στατιστικά αποτελέσματα ή διαγράμματα. • Στοιχείο κατάλληλο για την κατανόηση της αλήθειας και την πλήρη απεικόνιση της πραγματικότητας. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 100
  101. 101. Γνώση • Γνώση (Knowledge): Πληροφορία που έχει υποστεί ελέγχων για πιστοποίησή και εγκυρότητά της. • Αποτελεί γενικευμένο συμπέρασμα και εξάγεται από τις πληροφορίες, εμπειρίες, ικανότητες που κατέχει κάποιος. • Ρευστό λόγω δυναμικής, αφού οριοθετεί το πλαίσιο στο οποίο ενσωματώνονται νέες εμπειρίες και πληροφορίες. • Γνώση: χρησιμότητα πληροφορίας, σε συνδυασμό με δυναμική δεξιοτήτων, ικανοτήτων, ιδεών, θεσμών κινήτρων. • Γνώση: – δεν είναι έγγραφα, βάσεις δεδομένων, δεδομένα – Είναι οι πρακτικές και διαδικασίες που προέρχονται από την: • εμπειρία, • είναι καταγεγραμμένες και • μπορούν να ανακληθούν οποιαδήποτε στιγμή, • για να υποστηρίξουν τη διαδικασία λήψης μιας απόφασης. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 101
  102. 102. Σοφία • Σοφία (Wisdom): – ικανότητα χρήσης της γνώσης για προσωπικό όφελος (ποια γνώση πρέπει να χρησιμοποιήσω κατά περίπτωση), – ικανότητα αξιολόγησης και αναθεώρησης της γνώσης και, – ικανότητα πρόβλεψης. • Η σοφία αποτελεί ανώτερο επίπεδο γνώσης, μετα-γνώση. • Για να ανέλθει κάποιος σε αυτό το επίπεδο, δε χρειάζεται πλέον η θεωρητική γνώση αλλά είναι αποκύημα της μάθησης και της εμπειρίας. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 102
  103. 103. Μάθηση • Μάθηση: τεχνική που χρησιμοποιεί τη γνώση, για να την εξελίξει σε σοφία. • Η ταχύτητα, που τα μέλη του οργανισμού θα προσεγγίσουν τη σοφία, είναι ανάλογη του βαθμού μάθησης που καλλιεργείται μέσα σε αυτόν. • Η διοίκηση πρέπει να γνωρίζει αν και κατά πόσο οι υπάρχουσες διαδικασίες μάθησης είναι αποτελεσματικές. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 103
  104. 104. Εμπειρική Μάθηση • Εμπειρική μάθηση: συνδέεται άμεσα με την εξόρυξη της άρρητης γνώσης. • Εμπειρική μάθηση: διαδικασία συλλογής εμπειριών και των συνεπειών που αντανακλούν, και επιτυγχάνεται μέσω των συζητήσεων, της δοκιμής και του λάθους, της ανακάλυψης και της πρότερης εμπειρίας των άλλων. • Η εμπειρική μάθηση δημιουργείται, όταν τα μέλη των ομάδων χειρίζονται πραγματικά προβλήματα και αναλαμβάνουν ευθύνες σε πραγματικές συνθήκες. • Οι λύσεις που αναδύονται ενδεχομένως να απαιτούν αλλαγές στον οργανισμό και να θέτουν προκλήσεις στην ανώτατη διοίκηση. • Τα οφέλη που αποκομίζουν οι εργαζόμενοι αλλά και ο οργανισμός είναι πιο σημαντικά και η διαδικασία αυτής της μάθησης καθίσταται αποτελεσματικότερη, αφού τόσο τα προβλήματα όσο και οι λύσεις αποτελούν προσωπική τους υπόθεση και προσωπικό τους βίωμα. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 104
  105. 105. Παραδοσιακή μάθηση • Παραδοσιακή μάθηση: διαδικασία απόκτησης γνώσης που λαμβάνεται και μεταφέρεται από πληροφορία, θεωρίες, ερευνητικά συμπεράσματα πριν αυτά εφαρμοστούν στην πράξη. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 105
  106. 106. Αποτελεσματικές διαδικασίες μάθησης • Πηγή γνώσης (εσωτερική – εξωτερική): – Προτίμηση για ανάπτυξη γνώσης εσωτερικά του οργανισμού ή – απόκτησης γνώσης που αναπτύσσεται στο εξωτερικό περιβάλλον; • Προσανατολισμός στο προϊόν και στη διαδικασία. Γιατί; Πώς; – Έμφαση στη συσσώρευση γνώσης γύρω από τον προσδιορισμό των διαθέσιμων προϊόντων ή – γύρω από τον τρόπο που ο οργανισμός αναπτύσσει, κατασκευάζει και διανέμει τα προϊόντα ; Prof. Dimitrios P. Kamsaris 106
  107. 107. Αποτελεσματικές διαδικασίες μάθησης • Προσδιορισμός των κατόχων της γνώσης: – Ιδιωτική – Δημόσια – Η γνώση είναι στην κατοχή των μονάδων ή είναι δημόσια διαθέσιμη; • Διάθεση για διασπορά της γνώσης. – Τυπική – Άτυπη – Εφαρμογή τυπικών και αυστηρά καθορισμένων μεθόδων διαμοιρασμού γνώσης και τεχνικών μάθησης ή άτυπες μέθοδοι, όπως μάθηση μέσω ρόλων και καθημερινής επαφής. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 107
  108. 108. Αποτελεσματικές διαδικασίες μάθησης • Μέθοδοι ανάπτυξης και διεύρυνσης γνώσης: – Η νέα γνώση συσσωρεύεται ή προκύπτει από διόρθωση της παλιάς, ή είναι παράγωγο μετασχηματισμού και ριζοσπαστικών αλλαγών; • Σχέση σχεδιασμού – διανομής: – Η γνώση επενδύεται στο σχεδιασμό και στην υλοποίηση των διαδικασιών ή στην εμπορευματοποίηση και διανομή της; • Τρόπος ανάπτυξης δεξιοτήτων. – Ατομικός – Ομαδικός – Οι εργαζόμενοι είναι προσανατολισμένοι στην ανάπτυξη των δικών τους προσωπικών δεξιοτήτων ή λειτουργούν με σκοπό να αναπτυχθούν δεξιότητες που αφορούν την ομάδα; Prof. Dimitrios P. Kamsaris 108
  109. 109. Παράγοντες διευκόλυνσης μάθησης • Συνεχής πληροφόρηση: Διαρκής αναζήτηση και ενημέρωση σχετικά με τις συνθήκες που επικρατούν έξω από τον οργανισμό. • Χάσμα στόχου – αποτελέσματος: Η απόκλιση μεταξύ της επιθυμητής και της πραγματικής κατάσταση μπορεί να αποτελεί ευκαιρία για μάθηση. • Η έννοια της μέτρησης: Προσπάθεια για σαφή προσδιορισμό και μέτρηση των βασικών παραγόντων κατά τη διείσδυση σε νέες περιοχές. Αναζήτηση συγκεκριμένων ποιοτικών μεγεθών και μετατροπή τους σε μετρήσιμα με σκοπό τη δημιουργία ενός κοινού παρονομαστή. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 109
  110. 110. Παράγοντες διευκόλυνσης μάθησης • Νοητικά πειράματα: Ικανότητα πειραματισμού με νέα αντικείμενα. Αποδοχή της αποτυχίας χωρίς τιμωρία. Τόλμη για αλλαγές και προσαρμογή σε νέες συνθήκες. • Κλίμα ειλικρίνειας και εμπιστοσύνης: Προσβασιμότητα στην πληροφορία, ανοιχτές διαδικασίες, ελεύθερη επικοινωνία, αποκάλυψη και διαμοιρασμός των προβλημάτων και σφαλμάτων. • Συνεχής εκπαίδευση: Ώθηση στην εκπαίδευση. Σαφής υποστήριξη για ανάπτυξη και προαγωγή όλων των μελών του οργανισμού. • Πλουραλισμός λειτουργιών: Παροχή μιας ποικιλίας μεθόδων, διαδικασιών και συστημάτων και δυνατότητα χειρισμού προβλημάτων κατά περίπτωση. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 110
  111. 111. Παράγοντες διευκόλυνσης μάθησης • Δίκαιο σύστημα ανταμοιβών: Δυνατότητα ανάπτυξης νέων ιδεών και μεθόδων από όλους τους εργαζόμενους σε όλα τα επίπεδα. Αναγνώριση κάθε προσφοράς. • Εμπλοκή με την ηγεσία: Η αποστολή των ηγετών δεν περιορίζεται μόνο στη διαμόρφωση του οράματος. Οι ίδιοι εμπλέκονται και στις διαδικασίες υλοποίησής του διατηρώντας επαφή με τα λοιπά μέλη. • Προοπτικές: λληλοσύνδεση των επιχειρησιακών μονάδων καθώς επίσης και των αναγκών και των στόχων τους. Προσέγγιση των προβλημάτων και των λύσεων με τρόπο που υποδεικνύει τη συστηματική σχέση όλων των επιμέρους μονάδων. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 111
  112. 112. Μνήμη Prof. Dimitrios P. Kamsaris 112
  113. 113. Οργανωσιακή μνήμη • Η συλλογή των δεδομένων, της πληροφορίας, της γνώσης, ακόμα και της σοφίας που αναπτύσσεται στον οργανισμό συνήθως αποθηκεύεται σε μια βάση γνώσης, προκειμένου να εξορυχτεί σε δεδομένη στιγμή και να τύχει περαιτέρω επεξεργασίας για να χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικά. • Η συλλογή και η αποθήκευσή της είναι μεν πολύ σημαντική, αλλά αποτελεί διαδικασία ρουτίνας που δεν δίνει άμεσο αποτέλεσμα στον οργανισμό. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 113
  114. 114. Οργανωσιακή μνήμη • Οργανωσιακή μνήμη: πληροφορία, γνώση και εμπειρία που μπορεί να μεταφερθεί και να εφαρμοστεί σε παρούσα κατάσταση του οργανισμού, χωρίς η χρήση της να συνεπάγεται απαραίτητα βελτίωση στον οργανισμό. • Δεν υποκαθιστά τη νοημοσύνη, αλλά την εξυπηρετεί κα συχνά την ενισχύει. • Οργανωσιακή μνήμη: υγιής, εφόσον αντανακλά τη γνώση σε διάφορα μέρη οπουδήποτε μέσα στον οργανισμό. • Π.χ. ένα τμήμα γνώσης απολεσθεί, (καταστραφεί ένα έγγραφο) τότε θα πρέπει να υπάρχει και σε κάποιο άλλο σημείο του οργανισμού, και ένα σύστημα διαχείρισης εγγράφων θα πρέπει να το εντοπίσει και να το ανακτήσει σχετικά εύκολα. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 114
  115. 115. • Οργανωσιακή μνήμη: αποτελεί μια τυποποιημένη διαδικασία κατάθεσης και ανάκτησης γνώσης. • Οργανωσιακή μνήμη: πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή και με σύνεση. • Διαφορετικά, η χρήση της μπορεί να εγκυμονεί κινδύνους προς την επιχείρηση. • Πχ. αν η εταιρία δείξει υπέρμετρη εμπιστοσύνη σε παρελθούσα γνώση, ενδέχεται να μην έχει ευελιξία σε επικείμενες αλλαγές των συνθηκών. • Σε μια τέτοια περίπτωση, η εμμονή στο παρελθόν μπορεί να οδηγήσει σε πόλωση, τάσεις συντηρητισμού, επανάληψη των λαθών του παρελθόντος, άρνηση για επαναξιολόγηση ιδεών, προτάσεων και λύσεων, εμπόδια για καινοτομία. • Σε αυτό το σημείο επεμβαίνει ο παράγοντας Prof. Dimitrios P. Kamsaris 115 Οργανωσιακή μνήμη
  116. 116. IS στη διαχείριση γνώσης • Οι βάσεις γνώσης που παρέχουν αποτελούν ένα καλό εργαλείο που συμβάλλει σε σημαντικό βαθμό στην κατανόηση των διαδικασιών της προσπέλασης, της αλληλεπίδρασης, του διαμοιρασμού, αφού δίνει άμεσα αποτελέσματα στο χρήστη. • Ωστόσο, δεν είναι λίγα εκείνα τα γνωστικά συστήματα που δεν είναι γρήγορα, δεν είναι εύχρηστα, παρουσιάζουν προβλήματα ή δεν έχουν δυνατότητα παραμετροποίησης και αναβάθμισης. • Για το λόγο αυτό, έχει δημιουργηθεί ένα πλαίσιο των προϋποθέσεων που θα πρέπει να τηρούν τα συστήματα πληροφοριών και επικοινωνιών που διατίθενται σε έναν οργανισμό, προκειμένου να επηρεάσουν θετικά και αποτελεσματικά τη ροή και διαχείριση της γνώσης του οργανισμού. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 116
  117. 117. IS στη διαχείριση γνώσης • ERP (Enterprise Resource Planning) • IRIS (Integrated Resource Information System). • EDMS (Electronic Document Management Systems), • VPN (Virtual Private Network) • SAN (Storage Area Network) • intranet Prof. Dimitrios P. Kamsaris 117
  118. 118. Διαδικασίες Διοίκηση Γνώσης • δημιουργία και συλλογή, • οργάνωση και αποθήκευση, • μεταφορά και διάχυση, • χρησιμοποίηση και εφαρμογή. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 118
  119. 119. Στάδια διαχείρισης γνώσης • Δημιουργία γνώσης: • Όταν εργαζόμενοι ανταλλάσουν απόψεις, εμπειρίες, γνώση, προβληματισμούς, ένα άτομο διαβάζει ή μαθαίνει ή καταλαβαίνει κάτι για πρώτη φορά. • Πηγές: • τμήμα έρευνας και ανάπτυξης • εργαζόμενους, ομάδων σκέψης, Δελφών, θύελλα εγκεφάλων, ομάδες έργου, ομάδες ποιότητας • προμηθευτές και πελάτες • διοίκηση και την αξιοποίηση της διαφορετικότητας • κουλτούρα που ενθαρρύνει και ανταμείβει τη δημιουργία και ανταλλαγή γνώσης • εξαγορά εταιριών που διαθέτουν τεχνογνωσία ή άλλες μορφές γνώσης • μίσθωση και συνεργασία ειδικών εξωτερικών συμβούλων Prof. Dimitrios P. Kamsaris 119
  120. 120. • Συλλογή και απεικόνιση: • Σημαίνει σύλληψη, κωδικοποίηση και αποθήκευση της γνώσης σε μορφή που να μη χαθεί, αλλά και που να μπορεί να συνδυαστεί ώστε να παράγει καινούρια γνώση. • Εδώ είναι ο ρόλος των πληροφοριακών συστημάτων. • Πληροφορία: Όλα τα γεγονότα και δεδομένα που οργανώνονται για να χαρακτηρίσουν και περιγράψουν μια συγκεκριμένη κατάσταση, συνθήκη, πρόκληση ή ευκαιρία. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 120 Στάδια διαχείρισης γνώσης
  121. 121. • Μετασχηματισμός και μεταφορά: • Σύνθεση, δημιουργία νέας γνώσης, μεταφορά της. • Δημιουργείται γνώση, μοιράζεται και ανταλλάσσεται μεταξύ των εργαζομένων, να συζητιέται. • Διαδικασίες που υποστηρίζουν τη διακίνηση γνώσης: – οι περιγραφές καθηκόντων, – γραπτές αναφορές, – παρουσιάσεις, – εναλλαγή θέσεων, – καθοδήγηση, – διήγηση ιστοριών για το παρελθόν της επιχείρησης που αφορούν επιτυχίες ή αποτυχίες. • Απαραίτητη προϋπόθεση είναι η κουλτούρα εμπιστοσύνης, το ψυχολογικό συμβόλαιο σεProf. Dimitrios P. Kamsaris 121 Στάδια διαχείρισης γνώσης
  122. 122. • Εφαρμογή γνώσης: • Μέσω βάσεων δεδομένων: διατήρηση πληροφοριών που μπορούν να αξιοποιηθούν και να συνδυαστούν (στοιχεία πελατών, παρουσιάσεις σε πελάτες, προμηθευτές, υλικό μάρκετινγκ, πρακτικά συναντήσεων, εγχειρίδια πολιτικών, κατάλογοι τιμών, ερευνητικές αναφορές, μελέτες, εκπαιδευτικά πακέτα κλπ). • Χάρτες γνώσης/ ικανοτήτων: αφορά γνώσεις/ δεξιότητες/ εξειδικευμένη γνώση που έχει το ανθρώπινο δυναμικό και μπορεί να αξιοποιηθεί. • Δίκτυα γνώσης: ατομικά και επιχειρησιακά όπως chating, talk rooms, e-learning, discussion forums, learning groups, best practices sessions,Prof. Dimitrios P. Kamsaris 122 Στάδια διαχείρισης γνώσης
  123. 123. ΜΜΕ και διαχείρισης Γνώσης • Ποιοτικώς, θα μπορούσε να οριστεί ως μία ανεξάρτητη επιχείρηση, η οποία διοικείται από τον ιδιοκτήτη/ επιχειρηματία ή τους ιδιοκτήτες/ συνεταίρους και κατέχει ένα μικρό μερίδιο αγοράς. • Σύμφωνα με τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (Ο.Ο.Σ.Α. ή OECD 2000), την Ευρωπαϊκή Ένωση (CEC, 1996), το Τμήμα Εμπορίου και Βιομηχανίας της Βρετανίας (DTI, 1999) και τον οργανισμό “Small Business Service” της Βρετανίας (SBS, 2000) μικρομεσαίες επιχειρήσεις θεωρούνται οι επιχειρήσεις που απασχολούν λιγότερους από 250 εργαζομένους. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 123
  124. 124. • Άξονες, που οδηγούν τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις προς τη διοίκηση γνώσης: • την προοπτική «έλξης» (“pull” perspective) και • «ώθησης» (“push” perspective). Prof. Dimitrios P. Kamsaris 124 ΜΜΕ και διαχείριση Γνώσης
  125. 125. Pull perspective • Προοπτική έλξης (pull perspective): αναφέρεται στα δυνητικά οφέλη ή βελτιώσεις, που είναι ζωτικής σημασίας για τις μικρές επιχειρήσεις. • Η γνώση θεωρείται ως βασικό στοιχείο και στρατηγικό πλεονέκτημα, μπορεί να συντελέσει στη βελτίωση της αποδοτικότητας των οργανισμών. • Τα πιο σημαντικά οφέλη της διοίκησης γνώσης, ανάμεσα σε πολλά άλλα, είναι η βελτίωση ανταγωνιστικότητας, η αποδοτικότητα, η λήψη αποφάσεων, η οργανωσιακή μάθηση, η καινοτομία, η ανταπόκριση στις ανάγκες των πελατών και η διάχυση γνώσης. • Όλα τα παραπάνω οδηγούν προς μία μόνο κατεύθυνση: τη βελτίωση και τη δημιουργία αξίαςProf. Dimitrios P. Kamsaris 125
  126. 126. Push perspective • Προοπτική ώθησης (push perspective): αναφέρεται στους εξωτερικούς παράγοντες, που οδηγούν τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις προς τη διοίκηση γνώσης. • Ο βασικότερος παράγοντας είναι ο αυξανόμενος ανταγωνισμός, ο οποίος βιώνεται εντονότερα από τις μικρές επιχειρήσεις λόγω του ότι είναι πολυάριθμες και επιπλέον έχουν να αντιμετωπίσουν τις μεγάλες εταιρίες. • Η παγκοσμιοποίηση και η απελευθέρωση της αγοράς δημιουργούν ένα «παγκόσμιο χωριό», στο οποίο ο ανταγωνισμός γίνεται ακόμη εντονότερος Prof. Dimitrios P. Kamsaris 126
  127. 127. Πρακτικές διαχείρισης γνώσης MME: • Καταγραφή και αποθήκευση ρητής γνώσης είναι ελλιπής. Ο ιδιοκτήτης/ επιχειρηματίας λειτουργεί ως αποθετήριο γνώσης. • Τα μέλη της επιχείρησης κατέχουν κοινή γνώση σε βάθος και εύρος. Η κοινή γνώση βοηθάει στην οργάνωση των εργασιών διευκολύνοντας τη μεταφορά και εφαρμογή γνώσης. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 127
  128. 128. Πρακτικές διαχείρισης γνώσης MME: • Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, από τη φύση τους και λόγω των επιτηδευμένων μηχανισμών τους, έχουν την ικανότητα να αποφεύγουν τις παγίδες από την απώλεια γνώσης. – Οι στενοί δεσμοί μεταξύ των μελών της επιχείρησης λειτουργούν ως φραγμός στην αποχώρηση των εργαζομένων. – Σε περιπτώσεις αποχώρησης εργαζομένων, υπάρχουν άφθονες διαθέσιμες πηγές γνώσης, οι οποίες μπορούν να κινητοποιηθούν για να καλύψουν άμεσα το κενό. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 128
  129. 129. • Επιδέξιες στην αξιοποίηση των εξωτερικών πηγών γνώσεων. – Έχουν περιορισμένους πόρους και δεν μπορούν να καταβάλουν προσπάθειες για δημιουργία γνώσης, αναζητούν τη γνώση έξω. • Διαχειρίζονται τη γνώση με το «σωστό τρόπο – τον ανθρωπιστικό τρόπο». – Η χρήση της τεχνολογίας περιορίζεται σε ενέργειες αυτοματοποίησης (ταμειακών μηχανών) και – για πληροφοριακούς σκοπούς (αποθήκευση των στοιχείων των εργαζομένων σε βάσεις δεδομένων). Prof. Dimitrios P. Kamsaris 129 Πρακτικές διαχείρισης γνώσης MME:
  130. 130. Παράγοντες αξιοποίησης γνώσης: • Ηγεσία και υποστήριξη διοίκησης: – ρόλος είναι κρίσιμος για την ανάπτυξη, υποστήριξη και αφοσίωση στη θέσπιση ενός συστήματος διοίκησης γνώσης. • Κουλτούρα: προσδιορίζει τα πιστεύω, αξίες, νόρμες και κοινωνικά έθιμα, τα οποία ορίζουν πράξεις και συμπεριφορά ατόμων στον ένα οργανισμό. – Η υποστήριξη της κουλτούρας στη διοίκηση γνώσης ιεραρχεί υψηλά την αξία της γνώσης και ενθαρρύνει τη δημιουργία, διάχυση και εφαρμογή της. – Η μεγαλύτερη πρόκληση για την διοίκηση και εφαρμογή γνώσης, είναι η ανάπτυξη μίας τέτοιας κουλτούρας. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 130
  131. 131. • Τεχνολογία: κλειδί εφαρμογής διοίκησης γνώσης. – Καθιστά δυνατή τη γρήγορη αναζήτηση, πρόσβαση και ανάκτηση της πληροφορίας και υποστηρίζει τη συνεργασία και επικοινωνία μεταξύ των μελών ενός οργανισμού. – Αποτελεί μόνο ένα εργαλείο της διοίκησης γνώσης και όχι την ύστατη λύση. • Στρατηγική και Σκοπός: – μία ξεκάθαρη και καλά σχεδιασμένη στρατηγική αποτελεί το μέσο, που θα οδηγήσει τη διοίκηση γνώσης στην επιτυχία. – Η στρατηγική διοίκησης γνώσης πρέπει να ευθυγραμμιστεί ή να ενσωματωθεί με την επιχειρησιακή στρατηγική. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 131 Παράγοντες αξιοποίησης γνώσης:
  132. 132. • Μέτρηση: βάση για αξιολόγηση, σύγκριση, έλεγχο και βελτίωση της απόδοσης της διοίκησης γνώσης. – Εντοπίζει πρόοδο, τα οφέλη και την αποτελεσματικότητα της διοίκησης γνώσης. • Οργανωσιακή Υποδομή: προϋποθέτει ανάθεση ρόλων και δημιουργία ομάδων, που εκπληρώνουν συγκεκριμένες δραστηριότητες και είναι υπεύθυνες για λειτουργία του συστήματος διοίκησης γνώσης. – CKO (Chief Knowledge Officer) Υπεύθυνος Διοίκησης Γνώσης: επιβλέπει και καθοδηγεί δραστηριότητες για την επιτυχή εφαρμογή του συστήματος διοίκησης γνώσης. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 132 Παράγοντες αξιοποίησης γνώσης:
  133. 133. • Διαδικασίες και Δραστηριότητες: 4 στάδια της διοίκησης γνώσης: δημιουργία, κωδικοποίηση, μεταφορά, εφαρμογή. – Κυρία για τη δημιουργία επιτυχημένης “knowledge-based” επιχείρησης. – Οργανισμοί να υιοθετήσουν μία διαδικαστική προσέγγιση (process-based view) για τη διοίκηση γνώσης. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 133 Παράγοντες αξιοποίησης γνώσης:
  134. 134. • Κίνητρα και Ενίσχυσή τους: ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες είναι η θέσπιση των κατάλληλων κινήτρων και ανταμοιβών για την ενθάρρυνση των ατόμων να μοιραστούν και να εφαρμόσουν τη γνώση. – Η παροχή κινήτρων στους εργαζομένους συμβάλλει στην τόνωση και ενίσχυση θετικής συμπεριφοράς και κουλτούρας που απαιτούνται για την αποτελεσματική διοίκησης γνώσης. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 134 Παράγοντες αξιοποίησης γνώσης:
  135. 135. • Πόροι: η επιτυχημένη εφαρμογή διοίκησης γνώσης στηρίζεται στους διαθέσιμους πόρους της επιχείρησης. – Οικονομικοί, ανθρώπινοι πόροι και χρόνος απαιτούνται για την επένδυση σε ένα σύστημα διοίκησης γνώσης. – Ιδιαίτερα για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι οποίες διαθέτουν περιορισμένους πόρους, η σωστή διαχείριση των πόρων τους για την επίτευξη αποτελεσματική διοίκησης γνώσης αποτελεί πρόκληση και κρίσιμη διαδικασία. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 135 Παράγοντες αξιοποίησης γνώσης:
  136. 136. • Εκπαίδευση και Επιμόρφωση: • αποτελούν έναν άλλο σημαντικό παράγοντα για την επιτυχία της διοίκησης γνώσης. – Τα μέλη της επιχειρήσεις θα πρέπει να γνωρίζουν την ανάγκη για τη διοίκηση της γνώσης και να την αναγνωρίζουν ως βασικό «κλειδί» για τη βιωσιμότητα της επιχείρησης. – Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μέσω της εκπαίδευσης, καθώς επίσης συμβάλλει στην ανάπτυξη κοινής γλώσσας και αντίληψης για τις αρχές και την έννοια που διέπουν τη διοίκηση γνώσης. Prof. Dimitrios P. Kamsaris 136 Παράγοντες αξιοποίησης γνώσης:
  137. 137. • Διοίκηση Ανθρωπίνων Πόρων: • αποτελεί ένα πολυσυζητημένο θέμα στη βιβλιογραφία και η αξία της για τη διοίκηση γνώσης έχει κοινώς αναγνωριστεί. – Η κύρια έμφαση δίνεται στην στελέχωση, ανάπτυξη και διατήρηση του ανθρώπινου δυναμικού. – Εργαζόμενοι με τις απαραίτητες δεξιότητες, με θετική τάση για δημιουργία και ανταλλαγή γνώσης, η συνεχής ανάπτυξή τους και η παροχή κινήτρων και ευκαιριών, αποτελούν κρίσιμους παράγοντες για την εφαρμογή μίας επιτυχημένης στρατηγικής διοίκησης γνώσης (Wong, 2005). Prof. Dimitrios P. Kamsaris 137 Παράγοντες αξιοποίησης γνώσης:
  138. 138. Πλεονεκτήματα και Μειονεκτήματα ΜΜΕ στην Εφαρμογή Διοίκησης Γνώσης • Εσωτερικά χαρακτηριστικά των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, τα οποία ευνοούν είτε εμποδίζουν την εφαρμογή πρακτικών διοίκησης γνώσης. • Οι κατηγορίες διακρίνονται στις εξής: – ιδιοκτησία και διοίκηση – δομή – κουλτούρα και συμπεριφορά – συστήματα και διαδικασίες – ανθρώπινοι πόροι Prof. Dimitrios P. Kamsaris 138

×