Se ha denunciado esta presentación.
Utilizamos tu perfil de LinkedIn y tus datos de actividad para personalizar los anuncios y mostrarte publicidad más relevante. Puedes cambiar tus preferencias de publicidad en cualquier momento.

Aφηγηματική Tεχνική

1.417 visualizaciones

Publicado el

Στοιχεία Aφηγηματικής Tεχνικής - Νεοελληνική Λογοτεχνία

Publicado en: Educación
  • Sé el primero en comentar

  • Sé el primero en recomendar esto

Aφηγηματική Tεχνική

  1. 1. ΢τοιχεία Αφηγηματικήσ Σεχνικήσ Νεοελληνική Λογοτεχνία http://filo-homework.blogspot.gr
  2. 2. ΑΥΗΓΗ΢Η  Η αφήγηςη, εύτε αφορϊ πραγματικϊ εύτε φανταςτικϊ γεγονότα, ςυνδϋεται με τρεισ παραμϋτρουσ: το θϋμα (ιςτορύα), τον αφηγητό (πρόςωπο που αφηγεύται) και τον αποδϋκτη (κοινό).  Ειδικότερα ςτη λογοτεχνύα με τον όρο αφόγηςη εννοούμε μια πρϊξη επικοινωνύασ κατϊ την οπούα ο αφηγητόσ μεταφϋρει ςτο κοινό του την εξϋλιξη των γεγονότων που ςυνιςτούν μια πλαςματικό ιςτορύα.  Αφόγηςη ςυναντϊμε ςε ποικύλα λογοτεχνικϊ εύδη, κατεξοχόν ςε πεζϊ (π.χ. μυθιςτόρημα) αλλϊ και ςε ποιητικϊ κεύμενα (π.χ. ηρωικό ϋποσ).
  3. 3. ΢ΤΓΓΡΑΥΕΑ΢ & ΑΥΗΓΗΣΗ΢  Στα αφηγηματικϊ λογοτεχνικϊ κεύμενα ο ςυγγραφέασ, που εύναι υπαρκτό πρόςωπο, εξιςτορεύ μια ςειρϊ γεγονότων ςτον αποδϋκτη. Επομϋνωσ ο ςυγγραφϋασ καθορύζει τη δομό τησ αφόγηςησ, διαιρεύ την ιςτορύα ςε κεφϊλαια, δύνει τύτλουσ και γρϊφει τον πρόλογο ό τον επύλογο.  Η διαμεςολϊβηςη όμωσ τησ ιςτορύασ ςτο κοινό γύνεται από τον αφηγητή, ο οπούοσ ορύζεται ςυμβατικϊ ωσ το επινοημϋνο πρόςωπο που μασ λϋει μια ιςτορύα και δεν πρϋπει να ταυτύζεται με το ιςτορικό πρόςωπο του ςυγγραφϋα (ανεξϊρτητα μϊλιςτα από το πρόςωπο τησ αφόγηςησ: α΄ ό γ΄ πρόςωπο ενικού).
  4. 4. ΟΠΣΙΚΗ ΓΩΝΙΑ  Η οπτική γωνία εύναι η απόςταςη που ϋχει ο αφηγητόσ από τα γεγονότα που αφηγεύται, η οπούα καθορύζει και το βαθμό τησ γνώςησ του για τα γεγονότα και τισ επιλογϋσ του.  Ο αφηγητόσ μπορεύ να γνωρύζει  περιςςότερα από τα πρόςωπα τησ αφόγηςησ,  τόςα όςα και τα πρόςωπα  ό λιγότερα από οποιοδόποτε από τα πρόςωπα.  Ο αφηγητόσ δεν εύναι πϊντα το πρόςωπο μϋςα από την οπτικό γωνύα του οπούου παρουςιϊζονται τα γεγονότα. Γι’ αυτό ϋχει επινοηθεύ η ϋννοια τησ εςτίαςησ, δηλαδό η γνώςη του προςώπου μϋςα από τα μϊτια του οπούου «βλϋπουμε» την ιςτορύα.
  5. 5. Ε΢ΣΙΑ΢Η Μηδενική, εςωτερική ό εξωτερική;  Στην αφήγηςη με μηδενική εςτίαςη (χωρύσ ςυγκεκριμϋνη οπτικό γωνύα) ο αφηγητόσ δεν μετϋχει ςτα γεγονότα και γνωρύζει τα πϊντα ςε ό,τι αφορϊ την εξϋλιξό τουσ, ακόμη και τισ μύχιεσ ςκϋψεισ των ηρώων - εύναι πανταχού παρών ςαν ϋνασ μικρόσ θεόσ («παντογνώςτησ αφηγητόσ»).  Η αφήγηςη με εςωτερική εςτίαςη γύνεται από την οπτικό γωνύα ενόσ ςυγκεκριμϋνου όρωα και ο αφηγητόσ γνωρύζει ςυμβϊντα, ςκϋψεισ ό ςυναιςθόματα που βύωςε ο ύδιοσ ό του αφηγόθηκαν ϊλλοι όρωεσ.  Στην αφήγηςη με εξωτερική εςτίαςη (κυρύωσ ςτο αςτυνομικό μυθιςτόρημα) ο αφηγητόσ γνωρύζει λιγότερα από τουσ όρωεσ.
  6. 6. ΑΥΗΓΗΣΗ΢ Ομοδιηγητικόσ ό ετεροδιηγητικόσ; Αφορϊ το βαθμό ςυμμετοχόσ του αφηγητό ςτα γεγονότα που εξιςτορεύ.  Ο ομοδιηγητικόσ αφηγητόσ ςυμμετϋχει ςτα γεγονότα που αφηγεύται εύτε ωσ πρωταγωνιςτόσ (δηλαδό αφηγεύται τη «δικό του ιςτορύα» και τότε αποκαλεύται «αυτοδιηγητικόσ») εύτε ωσ παρατηρητόσ και αυτόπτησ μϊρτυρασ.  Ο ετεροδιηγητικόσ αφηγητόσ δεν παύρνει καθόλου μϋροσ ςτην εξϋλιξη των γεγονότων που αφηγεύται.
  7. 7. ΑΥΗΓΗΣΗ΢ Εξωδιηγητικόσ ό ενδοδιηγητικόσ; Πρόκειται για δύο διαφορετικούσ αφηγητϋσ ςτην ύδια ιςτορύα.  Ο εξωδιηγητικόσ αφηγητόσ εξιςτορεύ το ςύνολο τησ κυρύωσ ιςτορύασ.  Ο ενδοδιηγητικόσ αφηγητόσ εύναι ϋνα πρόςωπο τησ ιςτορύασ που αναλαμβϊνει να αφηγηθεύ μια δικό του ιςτορύα ςτο πλαύςιο τησ κυρύωσ αφόγηςησ / «αφόγηςη μϋςα ςτην αφόγηςη» (εγκιβωτιςμϋνη ό ϋνθετη).  Τόςο ο εξωδιηγητικόσ όςο και ο ενδοδιηγητικόσ αφηγητόσ μπορεύ να εύναι ομοδιηγητικού ό ετεροδιηγητικού (ο ϋνασ ανεξϊρτητα από τον ϊλλο).
  8. 8. ΕΙΔΗ ΑΥΗΓΗΣΗ
  9. 9. ΠΡΟ΢ΩΠΟ ΑΥΗΓΗ΢Η΢  Η αφόγηςη των γεγονότων ςε μια ιςτορύα μπορεύ να γύνεται ςε α΄ ό ςε γ΄ πρόςωπο, ενώ η χρόςη του β΄ προςώπου ςυνηθύζεται κυρύωσ ςτουσ διαλόγουσ.  Η επιλογό του γ΄ προςώπου εύναι αναγκαύα, όταν η εςτύαςη εύναι μηδενικό και ο αφηγητόσ παντογνώςτησ (αποςταςιοπούηςη).  Απεναντύασ, όταν η εςτύαςη εύναι εςωτερικό το πρόςωπο τησ αφόγηςησ μπορεύ να εύτε το γ΄ πρόςωπο (ςχετικό αντικειμενικότητα) εύτε το α΄ πρόςωπο ενικού (βιωματικότητα / υποκειμενιςμόσ).
  10. 10. ΑΥΗΓΗΜΑΣΙΚΟΙ ΣΡΟΠΟΙ  Οι αφηγηματικού τρόποι ςτη λογοτεχνύα εύναι οι διαφορετικϋσ μορφϋσ του λόγου που ςυναποτελούν την ιςτορύα.  Οι κυριότεροι αφηγηματικού τρόποι εύναι :  η ϋκθεςη των γεγονότων ό απλώσ αφήγηςη,  ο διάλογοσ,  ο μεικτόσ τρόποσ (ςυνδυαςμόσ αφόγηςησ και διαλόγου).
  11. 11. ΑΥΗΓΗΜΑΣΙΚΟΙ ΣΡΟΠΟΙ  Σε ϋνα αφηγηματικό κεύμενο μπορούμε να ςυναντόςουμε επύςησ:  περιγραφή (διεξοδικό παρουςύαςη προςώπων, τόπων, αντικειμϋνων, καταςτϊςεων)  ςχόλια (ςκϋψεισ ό γνώμεσ του αφηγητό)  ελεύθερο πλάγιο λόγο (ςκϋψεισ, διαθϋςεισ ό ςυναιςθόματα ενόσ προςώπου, που μεταφϋρονται ςε γ΄ ενικό από τον αφηγητό)  εςωτερικό μονόλογο (ςκϋψεισ, διαθϋςεισ ό ςυναιςθόματα ενόσ προςώπου, που τα παρουςιϊζει το ύδιο ςε α΄ ενικό)
  12. 12. ΦΡΟΝΟ΢ ΢ΣΗΝ ΑΥΗΓΗ΢Η  Ο χρόνοσ τησ αφήγηςησ εύναι ο χρόνοσ που απαιτεύται για την εξιςτόρηςη των γεγονότων από τον αφηγητό.  Ο χρόνοσ τησ ιςτορίασ εύναι ο χρόνοσ που διόρκεςε η εξϋλιξη των γεγονότων τα οπούα ςυνιςτούν την ιςτορύα.  Ο χρόνοσ τησ αφόγηςησ γενικϊ δε ςυμπύπτει με τον χρόνο τησ ιςτορύασ. Στην αφόγηςη τα γεγονότα παρουςιϊζονται με διαφορετικό ςειρά, διάρκεια και ςυχνότητα απ’ ό,τι ςτην πραγματικότητα.
  13. 13. ΢ΕΙΡΑ ή ΣΑΞΗ  Σπϊνια η ςειρϊ των γεγονότων εύναι απολύτωσ ευθύγραμμη, αλλϊ ςυνόθωσ ο αφηγητόσ διακόπτει τη γραμμικό αφόγηςη με αναχρονύεσ:  αναδρομικέσ αφηγήςεισ / αναλόψεισ / flash back (αφηγόςεισ γεγονότων που ϋγιναν ςε χρόνο προγενϋςτερο ςε ςχϋςη με το παρόν τησ ιςτορύασ),  και πρόδρομεσ αφηγήςεισ / προλόψεισ / προαναγγελύεσ (πρόωρεσ αφηγόςεισ μελλοντικών γεγονότων).  Όταν ο αφηγητόσ ξεκινϊει από τη μϋςη τησ ιςτορύασ, ϋχουμε αφόγηςη in medias res.
  14. 14. ΔΙΑΡΚΕΙΑ & ΢ΤΦΝΟΣΗΣΑ  Ακόμη ο ςυγγραφϋασ  ςυχνϊ πυκνώνει την αφόγηςη με παρϊλειψη γεγονότων και περιλόψεισ (επιτάχυνςη),  ϊλλοτε παρατεύνει τη διϊρκεια ενόσ γεγονότοσ που διαρκεύ λύγεσ ςτιγμϋσ (επιβράδυνςη),  ςπανιότερα αφηγεύται τα γεγονότα ςτον χρόνο που χρειϊςτηκε για να τελεςτούν (διαλογικό ςκηνή).  Τϋλοσ, η αφόγηςη ενόσ ςυμβϊντοσ μπορεύ να γύνει περιςςότερεσ από μύα φορϋσ (επανϊληψη).
  15. 15. ΕΝΔΕΙΚΣΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΥΙΑ  Γ. Βελουδόσ, Γραμματολογύα. Θεωρύα Λογοτεχνύασ, Αθόνα (Δωδώνη) 1994.  Ι. Παρύςησ & Ν. Παρύςησ, Λεξικό Λογοτεχνικών Όρων, Αθόνα (ΟΕΔΒ) 2000.  Χ. Τςολϊκησ, Κ. Αδαλόγλου, Ά. Αυδό, Ε. Λόππα, Δ. Τϊνησ, Έκφραςη Έκθεςη, τ. Α΄, Αθόνα (ΟΕΔΒ) 1997 (11989).  Ομϊδα ςυγγραφϋων Π.Ι., Οδηγύεσ για τη διδαςκαλύα των φιλολογικών μαθημϊτων ςτο ενιαύο λύκειο, Αθόνα (ΟΕΒΔ) 2006-7 (Νεοελληνικό Λογοτεχνύα).

×