Se ha denunciado esta presentación.
Utilizamos tu perfil de LinkedIn y tus datos de actividad para personalizar los anuncios y mostrarte publicidad más relevante. Puedes cambiar tus preferencias de publicidad en cualquier momento.

Podział Sumienia Cz2

8.919 visualizaciones

Publicado el

Publicado en: Educación
  • Sé el primero en comentar

Podział Sumienia Cz2

  1. 1. Podział Sumienia
  2. 2. SUMIENIE dzielimy w następujący sposób 1. Ze względu na sposób istnienia w człowieku 2. Ze względu na stosunek do czynności 3. Ze względu na stosunek do prawa wiecznego 4. Ze względu na pewność w ocenie 5. Ze względu na błąd zawiniony bądź niezawiniony 6. Ze względu na charakter interpretacji czynu
  3. 3. 1. Ze względu na sposób istnienia w człowieku: a) Sumienie habitualne (pierwotne) - jest to wrodzona zdolność praktycznego rozumu do poznania pierwszych zasad moralności. Działa ono według zasady quot;Czyń dobro, unikaj złaquot;. Jest to wewnętrzny głos Boga a zarazem instynkt dobra. W oparciu o to sumienie człowiek powinien tworzyć i rozwijać swoją wiedzę moralną.
  4. 4. b) Sumienie aktualne - jest sądem rozumu dokonywanego nad zamierzonym bądź popełnionym czynem. Osąd odbywa się na podstawie zdobytej wiedzy i sumienia pierwotnego. Miarą osądu jest rozum i wiedza.
  5. 5. 2. Ze względu na stosunek do czynności: a) Przeduczynkowe - osądza czyn przed jego wykonaniem (nakazuje, zakazuje, odradza, zezwala). b) Pouczynkowe – ocenia czyn już wykonany wyrażając aprobatę lub dezaprobatę, która powoduje wyrzuty. Sumienie to odgrywa istotną rolę we właściwej ocenie swego postępowania, staje się okazją do poprawienia się, uzyskania przebaczenia i spotkania z Bogiem.
  6. 6. 3. Ze względu na stosunek do prawa wiecznego: a) Prawdziwe - uznaje za dobre to, co rzeczywiście jest dobre, a za zło to, co rzeczywiście jest złe. Sumienie to nie jest autonomiczne, ale zależne od Pana Boga. Jest wyrobione poprawnie a rozum zna Prawo Boże. b) Fałszywe – uznaje za dobre to, co tak naprawdę jest złe, a za zło to co jest dobre.
  7. 7. 4. Ze względu na pewność w ocenie: a) Pewne - gdy bez obawy pobłądzenia osądza jakiś czyn. Umysł się nie waha ani chwili. b) Wątpliwe - jest zawieszeniem sądu, stanem wahania się, gdy człowiek nie może zdecydować, za którym zdaniem się opowiedzieć. Dlatego przy tego typu wątpliwościach należy nie podejmować decyzji dopóki nie zaistnieje pewny i właściwy osąd sytuacji i czynu. Należy poszukiwać odpowiedzi i rady u bardziej doświadczonych osób znających się na Prawie Bożym.
  8. 8. 5. Ze względu na błąd zawiniony bądź niezawiniony: a) błędnie urobione – pokonalne - to stała skłonność do popełnianego zła, na skutek, którego sumienie ulega deformacji. Człowiek świadom tego, że choć mógłby, to nie chce poznawać prawdy i właściwych powinności według, których mógłby kształtować w sposób prawy swoje sumienie. Nie wolno działać z sumieniem pokonalnie błędnym.
  9. 9. b) błędnie urobione - niepokonalne – tak urobione sumienie często jest niezawinione. Osoba, która wiedziałaby, że popełnia zło nie czyniłaby tego, a jeżeli je czyni to tylko dlatego, że miała błędne przeświadczenie o danej rzeczy i sprawie, albo z powodu ignorancji. Osoba działająca z takim sumieniem nie ponosi moralnej odpowiedzialności. Człowiek ten traktuje sumienie jak prawdziwe, dlatego jest pewny, że czyni dobro mimo czynienia zła.
  10. 10. 6. Ze względu na interpretację czynu: a) Sumienie szerokie - charakteryzuje się Lekceważącym podejściem do grzechu i zła. Człowiek z takim sumieniem sądzi, że w ogóle nie ma grzechu. Przyczyną powstania takiego sumienia może być: złe wychowanie i otoczenie, trwanie w nałogach przez co dochodzi do zżycia się ze złem. Sumienie to określane jest także mianem przytępionego i faryzejskiego. Objawia się to pewną dwulicowością postaw.
  11. 11. b) Sumienie skrupulatne (przewrażliwione) - jest trapione skrupułami. Dopatruje się często grzechu i zła tam, gdzie go w rzeczywistości nie ma. Jest zdolne do długotrwałych i męczących analiz swojego postępowania, z których i tak nic nie wynika. Sumienie to występuje u ludzi, którzy doświadczają zjawiska Psychonerwicy (nerwic, natręctw i ciągłych niepokojów).
  12. 12. Sumienie pozwala wziąć odpowiedzialność za dokonane czyny. Jeżeli człowiek popełnia zło, słuszny sąd sumienia może być w nim świadkiem uniwersalnej prawdy o dobru, a zarazem o złu jego pojedynczego wyboru. Wyrok sądu sumienia stanowi rękojmię nadziei i miłosierdzia. Poświadczając zły czyn, przypomina o przebaczeniu, o które trzeba prosić, o dobru, które należy ciągle praktykować, i o cnocie, którą bezustannie należy rozwijać za pomocą łaski Bożej: „Uspokoimy przed Nim nasze serce. A jeśli nasze serce oskarża nas, to Bóg jest większy od naszego serca i zna wszystko” (1 J 3, 19-20). KKK 1781
  13. 13. Człowiek ma prawo działać zgodnie z sumieniem i wolnością, by osobiście podejmować decyzje moralne. quot;Nie wolno więc go zmuszać, aby postępował wbrew swojemu sumieniu. Ale nie wolno mu też przeszkadzać w postępowaniu zgodnie z własnym sumieniem, Zwłaszcza w dziedzinie Religijnej KKK 1782
  14. 14. Prezentacja opracowana na podstawie: „Teologia moralna fundamentalna” ks. Adama Kokoszki

×