Se ha denunciado esta presentación.
Utilizamos tu perfil de LinkedIn y tus datos de actividad para personalizar los anuncios y mostrarte publicidad más relevante. Puedes cambiar tus preferencias de publicidad en cualquier momento.

Boże obietnice w praktyce

4.097 visualizaciones

Publicado el

Publicado en: Meditación
  • Follow the link, new dating source: ♥♥♥ http://bit.ly/39sFWPG ♥♥♥
       Responder 
    ¿Estás seguro?    No
    Tu mensaje aparecerá aquí
  • Sex in your area is here: ♥♥♥ http://bit.ly/39sFWPG ♥♥♥
       Responder 
    ¿Estás seguro?    No
    Tu mensaje aparecerá aquí

Boże obietnice w praktyce

  1. 1. Boże obietnice w praktyce
  2. 2. Obietnica – zapewnienie zrobienia,dania lub załatwienia czegoś komuś Słownik Języka Polskiego PWN
  3. 3. 1 Moj. 12:1-41. I rzekł Pan do Abrama: Wyjdź z ziemi swojej i odrodziny swojej, i z domu ojca swego do ziemi, którą ciwskażę.2. A uczynię z ciebie naród wielki i będę ci błogosławił,i uczynię sławnym imię twoje, tak że staniesz siębłogosławieństwem.3. I będę błogosławił błogosławiącym tobie, aprzeklinających cię przeklinać będę; i będą w tobiebłogosławione wszystkie plemiona ziemi.4. Abram wybrał się w drogę, jak mu rozkazał Pan, iposzedł z nim Lot. Abram miał siedemdziesiąt pięć lat,gdy wyszedł z Haranu.
  4. 4. 1 Moj. 15:4-7, 13-14, 184. Wówczas doszło go słowo Pana: Nie ten będzie dziedzicem twoim, leczten, który będzie pochodził z wnętrzności twoich, będzie dziedzicem twoim.5. Potem wyprowadził go na dwór i rzekł: Spójrz ku niebu i policz gwiazdy,jeśli możesz je policzyć! I rzekł do niego: Tak liczne będzie potomstwotwoje.6. Wtedy uwierzył Panu, a On poczytał mu to ku usprawiedliwieniu.7. Potem rzekł do niego: Jam jest Pan, który cię wywiódł z Urchaldejskiego, aby ci dać tę ziemię w posiadanie.13. I rzekł do Abrama: Wiedz dobrze, że potomstwo twoje przebywaćbędzie jako przychodnie w ziemi, która do nich należeć nie będzie i będątam niewolnikami, i będą ich ciemiężyć przez czterysta lat.14. Lecz Ja także sądzić będę naród, któremu jako niewolnicy służyć będą; apotem wyjdą z wielkim dobytkiem.18 W dniu tym zawarł Pan przymierze z Abramem, mówiąc: Potomstwutwemu daję tę ziemię, od rzeki egipskiej aż do wielkiej rzeki Eufrat
  5. 5. 1 Moj. 21:2-52. I poczęła Sara, i urodziła Abrahamowi syna w starości jego, w tymczasie, jak Bóg mu zapowiedział.3. Abraham nazwał syna swego, który mu się urodził, którego muurodziła Sara, Izaak.4. A gdy miał osiem dni, obrzezał Abraham Izaaka, syna swego, jakmu nakazał Bóg.5. Abraham miał sto lat, gdy mu się urodził syn jego Izaak.
  6. 6. 4 Moj. 13:1-3, 26-311. I przemówił Pan do Mojżesza tymi słowy:2. Wypraw mężów, aby poszli na zwiady do ziemi kanaanejskiej, którą daję synomizraelskim; wyprawcie po jednym mężu z każdego plemienia ich ojców, wszystkich,którzy są wśród nich wodzami.3. Mojżesz wyprawił ich z pustyni Paran, zgodnie z rozkazem Pana. Wszyscy cimężowie byli naczelnikami wśród synów izraelskich.26. I przyszli do Mojżesza i do Aarona, i do całego zboru izraelskiego na pustyniParan, do Kadesz, zdali sprawę im i całemu zborowi oraz pokazali im płody tejziemi.27. I opowiedzieli mu, mówiąc: Przyszliśmy do ziemi, do której nas wyprawiłeś;ona rzeczywiście opływa w mleko i miód, a to są jej płody.28. Tylko że mocny jest lud, który mieszka w tej ziemi, a miasta są obwarowane,bardzo wielkie; widzieliśmy tam także potomków Anaka.29. Amalekici mieszkają w ziemi Negeb, Chetejczycy, Jebuzejczycy i Amorejczycyw górach, a Kananejczycy nad morzem i nad brzegami Jordanu.30. Kaleb uspakajał lud wzburzony na Mojżesza, mówiąc: Gdy wyruszymy na nią,to ją zdobędziemy, gdyż ją przemożemy.31. Lecz mężowie, którzy poszli z nim, mówili: Nie możemy wyruszyć na ten lud,gdyż jest on od nas silniejszy
  7. 7. 4 Moj. 14:3-103. Po cóż Pan prowadzi nas do tej ziemi? Abyśmy padli od miecza? Abynasze żony i dzieci stały się łupem? Czy nie lepiej nam wrócić do Egiptu?4. I mówili jeden do drugiego: Obierzmy sobie wodza i wróćmy do Egiptu!5. A Mojżesz i Aaron padli na twarz przed całym zgromadzeniem zborusynów izraelskich.6. A Jozue, syn Nuna, i Kaleb, syn Jefunnego, spośród tych, którzy zbadalitę ziemię, rozdarli swoje szaty7. I rzekli do całego zboru izraelskiego: Ziemia, przez którą przeszliśmy,aby ją zbadać, jest ziemią bardzo, bardzo dobrą.8. Jeżeli Pan ma w nas upodobanie, to wprowadzi nas do tej ziemi i da namtę ziemię, która opływa w mleko i miód,9. Tylko nie buntujcie się przeciwko Panu. Nie lękajcie się ludu tej ziemi,będą oni naszym pokarmem; odeszła od nich ich osłona, a Pan jest z nami.Nie bójcie się ich!10. A gdy cały zbór zamierzał ich ukamienować, chwała Pana ukazała się wNamiocie Zgromadzenia wszystkim synom izraelskim.
  8. 8. 4 Moj. 32:11-1311. Zaiste, ci mężowie, którzy wyszli z Egiptu, od dwudziestu lat i wzwyż,nie ujrzą tej ziemi, którą poprzysiągłem Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi,ponieważ niezupełnie byli mi posłuszni,12. Z wyjątkiem Kaleba, syna Jefunnego, Kenizyty, i Jozuego, syna Nuna,którzy wiernie wytrwali przy Panu.13. I rozgorzał gniew Pana na Izraela, i sprawił, że tułali się po pustyni przezczterdzieści lat, aż wyginęło pokolenie, które czyniło zło w oczach Pana.
  9. 9. Joz. 21:4545. Nie zawiodła ŻADNA dobra obietnica, jaką uczynił Pan domowi izraelskiemu. Spełniły się wszystkie. W Hebr. 6:12-1512. Abyście się nie stali ociężałymi, ale byli naśladowcami tych, którzy przez wiarę i cierpliwość dziedziczą obietnice. 13. Gdy bowiem Bóg dał Abrahamowi obietnicę, a nie miał nikogo większego, na kogo by przysiąc, przysiągł na siebie samego, 14. Mówiąc: Zaiste, będę błogosławił ci obficie i rozmnożę cię bez miary; 15. A tak, ponieważ czekał cierpliwie, otrzymał to, co było obiecane.
  10. 10. Psalm 37:4-5Rozkoszuj się Panem, A da ci, czego życzy sobie serce twoje! Powierz Panu drogę swoją, Zaufaj mu, a On wszystko dobrze uczyni.
  11. 11. 2 Tym. 3:12-1312. Tak jest, wszyscy, którzy chcą żyć pobożnie w Chrystusie Jezusie, prześladowanie znosić będą. 13. Ludzie zaś źli i oszuści coraz bardziej brnąć będą w zło, błądząc sami i drugich w błąd wprowadzając
  12. 12. Obj. 21:1-8 1. I widziałem nowe niebo i nową ziemię; albowiem pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły, i morza już nie ma. 2. I widziałem miasto święte, nowe Jeruzalem, zstępujące z nieba od Boga, przygotowane jak przyozdobiona oblubienica dla męża swego.3. I usłyszałem donośny głos z tronu mówiący: Oto przybytek Boga między ludźmi! I będzie mieszkał z nimi, a oni będą ludem jego, a sam Bóg będzie z nimi, 4. I otrze wszelką łzę z oczu ich, i śmierci już nie będzie; ani smutku, ani krzyku, ani mozołu już nie będzie; albowiem pierwsze rzeczy przeminęły.5. I rzekł Ten, który siedział na tronie: Oto wszystko nowym czynię. I mówi: Napisz to, gdyż słowa te są pewne i prawdziwe,6. I rzekł do mnie: Stało się. Jam jest alfa i omega, początek i koniec. Ja pragnącemu dam darmo ze źródła wody żywota. 7. Zwycięzca odziedziczy to wszystko, i będę mu Bogiem, a on będzie mi synem. 8. Udziałem zaś bojaźliwych i niewierzących, i skalanych, i zabójców, i wszeteczników, i czarowników, i bałwochwalców, i wszystkich kłamców będzie jezioro płonące ogniem i siarką. To jest śmierć druga.
  13. 13. 1 Pt. 2;24On grzechy nasze sam na ciele swoim poniósł na drzewo,abyśmy, obumarłszy grzechom, dla sprawiedliwości żyli; jego sińce uleczyły was. Jan. 1;12 Tym zaś, którzy go przyjęli, dał prawo stać się dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię jego. 1 Jan. 1:9 Jeśli wyznajemy grzechy swoje, wierny jest Bóg i sprawiedliwy i odpuści nam grzechy, i oczyści nas od wszelkiej nieprawości.
  14. 14. 2 Piotra 3:9 Pan nie zwleka z dotrzymaniem obietnicy, chociaż niektórzyuważają, że zwleka, lecz okazuje cierpliwość względem was, bo nie chce, aby ktokolwiek zginął, lecz chce, aby wszyscy przyszli do opamiętania

×