O REXURDIMENTO
SITUACIÓN DA LINGUA
FIGURAS PRINCIPAIS
ROSALÍA DE CASTRO
CARACTERÍSTICAS DA SÚA OBRA
CANTARES GALLEGOS 
TEXTOS
Señora: Por ser muger y autora de unas novelas 
hácia las cuales siento la mas profunda simpatia, 
dedico á V. este pequeño libro. Sirva él, para 
demostrar á la autora de la GAVIOTA y de 
CLEMENCIA, el grande aprecio que le profeso, 
entre otras cosas, por haberse apartado algun 
tanto, en las cortas páginas en que se ocupó de 
Galicia, de las vulgares preocupaciones, con que 
Señora: Por ser muger y autora de unas novelas 
hácia las cuales siento la mas profunda simpatia, 
dedico á V. este pequeño libro. Sirva él, para 
demostrar á la autora de la GAVIOTA y de 
CLEMENCIA, el grande aprecio que le profeso, 
entre otras cosas, por haberse apartado algun 
tanto, en las cortas páginas en que se ocupó de 
Galicia, de las vulgares preocupaciones, con que 
se pretende manchar mi pais. 
Dedicatoria a Fernán Caballero 
se pretende manchar mi pais. 
Dedicatoria a Fernán Caballero
Costumistas – Nosa Señora da Barca
Amorosos – Quíxente tanto neniña
Intimistas – Campanas de Bastabales
Sociais – Castellanos de Castilla
Follas Novas 
Textos
¡Pra a Habana! 
¡Pra a Habana! 
Vendéronll’ os bois, 
vendéronll’as vacas, 
Vendéronll’ os bois, 
vendéronll’as vacas, 
o pote do caldo 
i a manta da cama. 
Vendéronll’o carro 
i as leiras que tiña; 
o pote do caldo 
i a manta da cama. 
Vendéronll’o carro 
i as leiras que tiña; 
deixárono soio 
coa roupa vestida. 
-María, eu son mozo, 
pedir non m’é dado; 
eu vou polo mundo 
deixárono soio 
coa roupa vestida. 
-María, eu son mozo, 
pedir non m’é dado; 
eu vou polo mundo 
pra ver de ganalo. 
Galicia está pobre, 
i a Habana me vou... 
¡adiós, adiós prendas 
pra ver de ganalo. 
Galicia está pobre, 
i a Habana me vou... 
¡adiós, adiós prendas 
do meu corazón! 
do meu corazón! 
(As viúdas dos vivos...) 
(As viúdas dos vivos...) 
Cando penso que te fuches, 
Cando penso que te fuches, 
Negra sombra que m'asombras, 
Negra sombra que m'asombras, 
Ô pe d'os meus cabezales 
Tornas facéndome mofa. 
Cando ma ino qu'ês ida 
Ô pe d'os meus cabezales 
Tornas facéndome mofa. 
Cando ma ino qu'ês ida 
N'o mesmo sol te m'amostras, 
N'o mesmo sol te m'amostras, 
Y eres a estrela que brila, 
Y eres o vento que zóa. 
Si cantan, ês tí que cantas, 
Si choran, ês tí que choras, 
Y-ês o marmurio d'o rio 
Y-ês a noite y ês a aurora. 
En todo estás e ti ês todo, 
Y eres a estrela que brila, 
Y eres o vento que zóa. 
Si cantan, ês tí que cantas, 
Si choran, ês tí que choras, 
Y-ês o marmurio d'o rio 
Y-ês a noite y ês a aurora. 
En todo estás e ti ês todo, 
Pra min y en min mesma moras, 
Pra min y en min mesma moras, 
Nin m'abandonarás nunca, 
Nin m'abandonarás nunca, 
Sombra que sempre m'asombras. 
Sombra que sempre m'asombras. 
Do íntimo 
Do íntimo
Daquelas que cantan as pombas i as 
frores, 
todos din que teñen alma de muller; 
pois eu que n’as canto, Virxe da 
Paloma, 
Daquelas que cantan as pombas i as 
frores, 
todos din que teñen alma de muller; 
pois eu que n’as canto, Virxe da 
Paloma, 
¡ai! ¿de que a terei? 
¡ai! ¿de que a terei? 
Vaguedás 
Vaguedás
EDUARDO PONDAL
CARACTERÍSTICAS DA SÚA OBRA
Os Pinos – Himno galego
MANUEL CURROS ENRIQUEZ
CARACTERÍSTICAS DA SÚA OBRA
A Igrexa fría
Ós Mozos
BIBLIOGRAFIA 
LOURIDO CALO, Francisco, Historia Xeral de Galicia, A Nosa Terra, 
Vigo 2005. 
MONTEAGURO ROMERO, Henrique, Historia Social da Lingua 
Galega, Galaxia, Vigo 1999 
FERNÁNDEZ VELHO, Rosário; SAMBADE SONEIRA, Xesús, 
Literatura Galega do Século XX, Cadernos de Literatura Galega, A Nosa 
Terra, Vigo 2002. 
VILAVEDRA, Dolores, Historia da Literatura Galega, Galaxia, Vigo 
1999.

O Rexurdimento literario

  • 1.
  • 2.
  • 3.
  • 4.
  • 5.
  • 6.
  • 7.
    Señora: Por sermuger y autora de unas novelas hácia las cuales siento la mas profunda simpatia, dedico á V. este pequeño libro. Sirva él, para demostrar á la autora de la GAVIOTA y de CLEMENCIA, el grande aprecio que le profeso, entre otras cosas, por haberse apartado algun tanto, en las cortas páginas en que se ocupó de Galicia, de las vulgares preocupaciones, con que Señora: Por ser muger y autora de unas novelas hácia las cuales siento la mas profunda simpatia, dedico á V. este pequeño libro. Sirva él, para demostrar á la autora de la GAVIOTA y de CLEMENCIA, el grande aprecio que le profeso, entre otras cosas, por haberse apartado algun tanto, en las cortas páginas en que se ocupó de Galicia, de las vulgares preocupaciones, con que se pretende manchar mi pais. Dedicatoria a Fernán Caballero se pretende manchar mi pais. Dedicatoria a Fernán Caballero
  • 8.
    Costumistas – NosaSeñora da Barca
  • 9.
  • 10.
  • 11.
  • 12.
  • 14.
    ¡Pra a Habana! ¡Pra a Habana! Vendéronll’ os bois, vendéronll’as vacas, Vendéronll’ os bois, vendéronll’as vacas, o pote do caldo i a manta da cama. Vendéronll’o carro i as leiras que tiña; o pote do caldo i a manta da cama. Vendéronll’o carro i as leiras que tiña; deixárono soio coa roupa vestida. -María, eu son mozo, pedir non m’é dado; eu vou polo mundo deixárono soio coa roupa vestida. -María, eu son mozo, pedir non m’é dado; eu vou polo mundo pra ver de ganalo. Galicia está pobre, i a Habana me vou... ¡adiós, adiós prendas pra ver de ganalo. Galicia está pobre, i a Habana me vou... ¡adiós, adiós prendas do meu corazón! do meu corazón! (As viúdas dos vivos...) (As viúdas dos vivos...) Cando penso que te fuches, Cando penso que te fuches, Negra sombra que m'asombras, Negra sombra que m'asombras, Ô pe d'os meus cabezales Tornas facéndome mofa. Cando ma ino qu'ês ida Ô pe d'os meus cabezales Tornas facéndome mofa. Cando ma ino qu'ês ida N'o mesmo sol te m'amostras, N'o mesmo sol te m'amostras, Y eres a estrela que brila, Y eres o vento que zóa. Si cantan, ês tí que cantas, Si choran, ês tí que choras, Y-ês o marmurio d'o rio Y-ês a noite y ês a aurora. En todo estás e ti ês todo, Y eres a estrela que brila, Y eres o vento que zóa. Si cantan, ês tí que cantas, Si choran, ês tí que choras, Y-ês o marmurio d'o rio Y-ês a noite y ês a aurora. En todo estás e ti ês todo, Pra min y en min mesma moras, Pra min y en min mesma moras, Nin m'abandonarás nunca, Nin m'abandonarás nunca, Sombra que sempre m'asombras. Sombra que sempre m'asombras. Do íntimo Do íntimo
  • 15.
    Daquelas que cantanas pombas i as frores, todos din que teñen alma de muller; pois eu que n’as canto, Virxe da Paloma, Daquelas que cantan as pombas i as frores, todos din que teñen alma de muller; pois eu que n’as canto, Virxe da Paloma, ¡ai! ¿de que a terei? ¡ai! ¿de que a terei? Vaguedás Vaguedás
  • 16.
  • 17.
  • 18.
    Os Pinos –Himno galego
  • 19.
  • 20.
  • 21.
  • 22.
  • 23.
    BIBLIOGRAFIA LOURIDO CALO,Francisco, Historia Xeral de Galicia, A Nosa Terra, Vigo 2005. MONTEAGURO ROMERO, Henrique, Historia Social da Lingua Galega, Galaxia, Vigo 1999 FERNÁNDEZ VELHO, Rosário; SAMBADE SONEIRA, Xesús, Literatura Galega do Século XX, Cadernos de Literatura Galega, A Nosa Terra, Vigo 2002. VILAVEDRA, Dolores, Historia da Literatura Galega, Galaxia, Vigo 1999.