EL BELLO
DURMIENTE
AUTORA: UXÍA VEIGALÓPEZ
FECHA: 17/3/17
LIBROORIGINAL: LABELLADURMIENTE
LIBROCOPIADO: EL BELLODURMIENTE
IDIOMA: CASTELLANO
PERSONAJES: ELPRÍNCIPE, LA PRINCESA, EL REY, LA REINA(LOSREYES)
En un lejano país nació un príncipe. Tan contentos estaban sus
padres estaban tan felices que organizaron una gran fiesta a la
que invitaron a todas las hadas del reino. Estas, como regalo
otorgaron al niño los mejores dones que pudiera desear: belleza,
bondad, gracia y una melodiosa voz…
Desgraciadamente, los reyes olvidaron invitar al hada más anciana,
pues creían que estaba ya muerta. Furiosa, esta hizo al niño el
peor de los regalos: el niño moriría al cumplir los 15 años al
pincharse con una espina.
Afortunadamente, un hada aun no había hecho su regalo y
cambio en lo que pudo el hechizo: no moriría sino que dormiría
por cien largos años.
El rey ordeno quemar todas las espinas del reino, pero…
...Una anciana que vivía encerrada en la torre no se entero de la
maldición y conservo la suya. El dulce príncipe la encontró justo el
día de su 15 cumpleaños.
Nada más tocar la espina de la planta, callo al suelo como muerta.
La anciana, asustada, corrió a dar aviso. Los reyes lloraron
amargamente su desgracia y pusieron a su hijo en un bello lecho
para que durmiera plácidamente su largo sueño. El hada buena
durmió también a todos los habitantes del palacio para que
cuando el príncipe despertara, lo encontrara todo igual. Al cabo
de cien años, una princesa que pasaba por ahí vio una densa
vegetación que bloqueaba el acceso al castillo. Preguntando a los
campesinos, supo la historia del príncipe encantado. Llena de
curiosidad, se dirigió hacia allí. Al llegar, encontró a todos los
habitantes del castillo dormidos profundamente. Y al entrar en los
aposentos del príncipe quedó inmediatamente enamorado de él.
Se acerco y lo beso. El bello durmiente despertó y, encantada con
la princesa, se enamoró también de ella. Junto con él, todos los
residentes de la corte despertaron y, felices, organizaron una gran
boda para celebrar el final de este hechizo el final de este triste
hechizo. Los príncipes fueron muy felices por mucho tiempo.
O FERMOSO DURMINTE
Nun afastado país naceu un príncipe. Tan contentos estaban os
seus pais estaban tan felices que organizaron unha gran festa á
que convidaron a todas as fadas do reino. Estas, como agasallo
outorgaron ao neno os mellores dons que puidese desexar:
beleza, bondade, graza e unha melodiosa voz?
Desgraciadamente, os reis esqueceron convidar á fada máis anciá,
pois crían que estaba xa morta. Furiosa, esta fixo ao neno o peor
dos agasallos: o neno morrería ao cumprir os 15 anos ao picarse
cunha espiña.
Afortunadamente, un fada aínda non fixera o seu agasallo e
cambio no que puido o feitizo: non morrería senón que durmiría
por cen longos anos.
O rei ordeno queimar todas as espiñas do reino, pero?
...Unha anciá que vivía encerrada na torre non se decato da
maldición e conservo a súa. O doce príncipe atopouna xusto o día
dos seus 15 aniversarios.
Nada máis tocar a espiña da planta, callo ao chan como morta. A
anciá, asustada, correu a dar aviso. Os reis choraron amargamente
a súa desgraza e puxeron ao seu fillo nun belo leito para que
durmise plácidamente o seu longo soño. O fada boa durmiu
tamén a todos os habitantes do palacio para que cando o príncipe
espertase, atopáseo todo igual. Ao cabo de cen anos, unha
princesa que pasaba por aí viu unha densa vexetación que
bloqueaba o acceso ao castelo. Preguntando aos campesiños,
soubo a historia do príncipe encantado. Chea de curiosidade,
dirixiuse cara alí. Ao chegar, atopou a todos os habitantes do
castelo durmidos profundamente. E ao entrar nos aposentos do
príncipe quedou inmediatamente namorado del. Achegar e bícoo.
O belo dormente espertou e, encantada coa princesa, namorouse
tamén dela. Xunto con el, todos os residentes da corte espertaron
e, felices, organizaron unha gran voda para celebrar o final deste
feitizo o final deste triste feitizo. Os príncipes foron moi felices por
moito tempo.

Ofermosodurminte uxía

  • 1.
    EL BELLO DURMIENTE AUTORA: UXÍAVEIGALÓPEZ FECHA: 17/3/17 LIBROORIGINAL: LABELLADURMIENTE LIBROCOPIADO: EL BELLODURMIENTE
  • 2.
    IDIOMA: CASTELLANO PERSONAJES: ELPRÍNCIPE,LA PRINCESA, EL REY, LA REINA(LOSREYES) En un lejano país nació un príncipe. Tan contentos estaban sus padres estaban tan felices que organizaron una gran fiesta a la que invitaron a todas las hadas del reino. Estas, como regalo otorgaron al niño los mejores dones que pudiera desear: belleza, bondad, gracia y una melodiosa voz… Desgraciadamente, los reyes olvidaron invitar al hada más anciana, pues creían que estaba ya muerta. Furiosa, esta hizo al niño el peor de los regalos: el niño moriría al cumplir los 15 años al pincharse con una espina. Afortunadamente, un hada aun no había hecho su regalo y cambio en lo que pudo el hechizo: no moriría sino que dormiría por cien largos años. El rey ordeno quemar todas las espinas del reino, pero… ...Una anciana que vivía encerrada en la torre no se entero de la maldición y conservo la suya. El dulce príncipe la encontró justo el día de su 15 cumpleaños. Nada más tocar la espina de la planta, callo al suelo como muerta. La anciana, asustada, corrió a dar aviso. Los reyes lloraron amargamente su desgracia y pusieron a su hijo en un bello lecho para que durmiera plácidamente su largo sueño. El hada buena durmió también a todos los habitantes del palacio para que
  • 3.
    cuando el príncipedespertara, lo encontrara todo igual. Al cabo de cien años, una princesa que pasaba por ahí vio una densa vegetación que bloqueaba el acceso al castillo. Preguntando a los campesinos, supo la historia del príncipe encantado. Llena de curiosidad, se dirigió hacia allí. Al llegar, encontró a todos los habitantes del castillo dormidos profundamente. Y al entrar en los aposentos del príncipe quedó inmediatamente enamorado de él. Se acerco y lo beso. El bello durmiente despertó y, encantada con la princesa, se enamoró también de ella. Junto con él, todos los residentes de la corte despertaron y, felices, organizaron una gran boda para celebrar el final de este hechizo el final de este triste hechizo. Los príncipes fueron muy felices por mucho tiempo.
  • 4.
    O FERMOSO DURMINTE Nunafastado país naceu un príncipe. Tan contentos estaban os seus pais estaban tan felices que organizaron unha gran festa á que convidaron a todas as fadas do reino. Estas, como agasallo outorgaron ao neno os mellores dons que puidese desexar: beleza, bondade, graza e unha melodiosa voz? Desgraciadamente, os reis esqueceron convidar á fada máis anciá, pois crían que estaba xa morta. Furiosa, esta fixo ao neno o peor dos agasallos: o neno morrería ao cumprir os 15 anos ao picarse cunha espiña. Afortunadamente, un fada aínda non fixera o seu agasallo e cambio no que puido o feitizo: non morrería senón que durmiría por cen longos anos. O rei ordeno queimar todas as espiñas do reino, pero? ...Unha anciá que vivía encerrada na torre non se decato da maldición e conservo a súa. O doce príncipe atopouna xusto o día dos seus 15 aniversarios. Nada máis tocar a espiña da planta, callo ao chan como morta. A anciá, asustada, correu a dar aviso. Os reis choraron amargamente a súa desgraza e puxeron ao seu fillo nun belo leito para que durmise plácidamente o seu longo soño. O fada boa durmiu tamén a todos os habitantes do palacio para que cando o príncipe espertase, atopáseo todo igual. Ao cabo de cen anos, unha
  • 5.
    princesa que pasabapor aí viu unha densa vexetación que bloqueaba o acceso ao castelo. Preguntando aos campesiños, soubo a historia do príncipe encantado. Chea de curiosidade, dirixiuse cara alí. Ao chegar, atopou a todos os habitantes do castelo durmidos profundamente. E ao entrar nos aposentos do príncipe quedou inmediatamente namorado del. Achegar e bícoo. O belo dormente espertou e, encantada coa princesa, namorouse tamén dela. Xunto con el, todos os residentes da corte espertaron e, felices, organizaron unha gran voda para celebrar o final deste feitizo o final deste triste feitizo. Os príncipes foron moi felices por moito tempo.